Συγχορδίες, τρόποι και τα σχήματά τους στον χρωματικό κύκλο

 

Infinity Series (2025)

 

Σε συνέχεια της προηγούμενη ανάρτησης, μια άσκηση πάνω στην infinity series του Noergaard. Η άσκηση σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε εξ ολοκλήρου στο opusmodus με την βοήθεια του Chat GPT (χωρίς την βοήθεια του οποίου να γράψω όλο αυτόν τον κώδικα). Μικρές αλλαγές με το “χέρι” έγιναν στο Dorico. Κάθε όργανο έχει την δική του σειρά, σχετίζονται όμως οι αρχικοί τους όροι. Τους φθόγγους της σειράς της celesta, την οποία χρησιμοποίησα κάθετα ανά τέσσερις, δίνω στην παρακάτω εικόνα.

Ακολουθία Nørgård

Ο Per Nørgård (1932) είναι ένας περίφημος Δανός συνθέτης που, ας μου επιτραπεί η έκφραση, “μαθηματοκοποίησε” τον Sibelius, διατηρώντας όλο το συναισθηματισμό και λυρισμό του. Παρουσιάζω εδώ απλά και επιφανειακά μια “έξυπνη” συνθετική τεχνική του.

Ο όρος «ακολουθία / σειρά Nørgård / Nørgård Infinity Series» αναφέρεται σε μια ακολουθία (ακεραίων) ή σειρά - Uendelighedsrækken στα δανέζικα - που συνεχίζεται για όσο θέλουμε και συγκεκριμένα αναφέρεται σε μια συνθετική τεχνική που αναπτύχθηκε από τον Nørgård το 1959 και την χρησιμοποίησε για πρώτη φορά στο Voyage into the Golden Screen για μικρό σύνολο (1968), το οποίο θεωρείται το πρώτο έργο φασματικής μουσικής. Η απειροσειρά αυτή μπορεί να παραχθεί μέσω μιας σχετικά απλής επαναληπτικής διαδικασίας / iterative process, ξεκινώντας από ένα μικρό μοτίβο, π.χ. ένα ή δύο τονικά ύψη ή μια ρυθμική ακολουθία. Κάθε επανάληψη επεκτείνει την ακολουθία, διατηρώντας στοιχεία του αρχικού μοτίβου ενώ εισάγει νέο υλικό. Το αποτέλεσμα είναι μια αυτο-όμοια / self similar δομή που είναι πολύπλοκη και επεκτάσιμη στο άπειρο, αλλά ταυτόχρονα περιέχει έμφυτες / inherent σχέσεις και συμμετρίες.

Αυτές οι σειρές έχουν χρησιμοποιηθεί σε διάφορες συνθέσεις του Nørgård και προσφέρουν ένα πλούσιο φάσμα δυνατοτήτων για τη δημιουργία μελωδικού, αρμονικού και ρυθμικού υλικού. Ενδιαφέρουν επίσης μουσικολόγους και μαθηματικούς λόγω των μοναδικών μαθηματικών τους ιδιοτήτων.

Η σειρά μπορεί να χρησιμοποιηθεί με πολλούς τρόπους, από τη δημιουργία υλικού τονικού ύψους έως τη ρυθμική οργάνωση και να επεκταθεί η χρήση της και σε άλλες μουσικές παραμέτρους. Τα έργα του Per Nørgård που αξιοποιούν  αυτή σειρά αποτελούν εξαιρετικά παραδείγματα του πώς αυτή η τεχνική μπορεί να εφαρμοστεί δημιουργικά.

Οι υπολογισμοί με το “χέρι” είναι επίπονοι και επιρρεπείς σε λάθη. Με χρήση προγραμμάτων όμως αλγοριθμικής σύνθεσης, η όλη διαδικασία απλοποιείται και μπορεί κανείς να φτάσει εύκολα σε ένα αποτέλεσμα που να τον ικανοποιεί αισθητικά.

Στο παράδειγμα της εικόνας δίνω τον αρχικό όρο της ακολουθίας, τον αναδρομικό της τύπο και τους 12 πρώτους όρους της. Μ’ αυτό το υλικό κατασκευάζω μια σειρά τονικών υψών, μια ρυθμική σειρά και τέλος συνδυάζω τα 12 τονικά ύψη με την ρυθμική ακολουθία. Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα, σκεφτείτε όμως ότι ο Nørgård έγραψε μια ολόκληρη συμφωνία, την 2η, μ’ αυτήν την τεχνική.

Ευτυχισμένοι Aριθμοί

Ευτυχισμένοι Aριθμοί: παίρνουμε ένα θετικό ακέραιο και τον αντικαθιστούμε με το άθροισμα των τετραγώνων των ψηφίων του. Συνεχίζουμε την διαδικασία μέχρι να καταλήξουμε στη μονάδα. Τότε ο αριθμός είναι ευτυχισμένος. Αν δεν καταλήξουμε στη μονάδα, ο αριθμός είναι δυστυχισμένος.

Ας πάρουμε για παράδειγμα το 13. Είναι ευτυχισμένος αριθμός, διότι: 13 -> 1² + 3² = 1 + 9 = 10 -> 1 + 0 = 1. Το 13 είναι μάλιστα διπλά ευτυχισμένος, διότι είναι και πρώτος!

Όλες οι δυνάμεις του 10 είναι ευτυχισμένοι αριθμοί. Αν αντιστρέψουμε τα ψηφία ενός ευτυχισμένοι αριθμού, παίρνουμε πάλι ευτυχισμένο αριθμό. Αν πολλαπλασιάσουμε έναν ευτυχισμένο αριθμό με οποιαδήποτε δύναμη του 10, παίρνουμε πάλι ευτυχισμένο αριθμό. Αν πάρουμε με οποιαδήποτε σειρά τα ψηφία ενός ευτυχισμένοι αριθμού, προκύπτει πάλι ευτυχισμένος αριθμός (στοιχειώδες).

Οι ευτυχισμένοι αριθμοί μέχρι το 500 είναι:

1 7 10 13 19 23 28 31 32 44 49 68 70 79 82 86 91 94 97 100 103 109 129 130 133 139 167 176 188 190 192 193 203 208 219 226 230 236 239 262 263 280 291 293 301 302 310 313 319 320 326 329 331 338 356 362 365 367 368 376 379 383 386 391 392 397 404 409 440 446 464 469 478 487 490 496

Να τώρα και μια ευτυχισμένη 12-φθογγη σειρά:

1 7 10 11 4 8 2 9 0 3 5 6 (στην εικόνα με C = 0)

Μπορούμε να πάρουμε όσες ευτυχισμένες 12-φθογγες σειρές θέλουμε, αλλά κι ευτυχισμένες δυναμικές, ρυθμούς και αρθρώσεις με το κατάλληλο mapping και modulo 12.

Marche Militaire (2011)

 

Μια musette για τον Ολυμπιακό μας!

Συμβουλές για τον πιανίστα από τον Josef Hofmann

Δεν υπάρχουν απλοί κανόνες που να εγγυώνται μια επιτυχημένη εκτέλεση στο πιάνο. Ωστόσο, είναι εφικτό να βοηθηθεί κανείς σημαντικά από μικρές λεπτομέρειες που ίσως φαίνονται ασήμαντες, αλλά στην πραγματικότητα έχουν μεγάλη αξία.

Η πρωινή ώρα, αμέσως μετά το ξύπνημα, είναι ιδανική για μελέτη. Το μυαλό είναι καθαρό και ξεκούραστο μετά τον ύπνο, γεγονός που επιτρέπει πιο αποδοτική εξάσκηση. Δεν είναι υπερβολή να πω: παίξτε για μία ώρα ή, έστω, για μισή ώρα πριν από το πρωινό σας. Η διαύγεια του νου εκείνη τη στιγμή μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Μια πρακτική συμβουλή: καθαρίστε τα πλήκτρα του πιάνου, όπως ακριβώς καθαρίζετε τα χέρια σας. Το φαγητό έχει πάντα καλύτερη γεύση όταν σερβίρεται σε καθαρό τραπέζι. Το ίδιο ισχύει και για το πιάνο: η καθαρή εκτέλεση απαιτεί καθαρά πλήκτρα.

Όσον αφορά την πρακτική εξάσκηση, θα πρότεινα να μην εξασκείστε για περισσότερο από μία ώρα συνεχόμενα. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ανάλογα με τη σωματική και πνευματική σας κατάσταση, μπορείτε να φτάσετε τις δύο ώρες. Μετά από αυτό, βγείτε έξω για έναν περίπατο και ξεχάστε τελείως τη μουσική. Αυτή η νοητική "αποσύνδεση" είναι απολύτως απαραίτητη για να ωριμάσουν τα αποτελέσματα της δουλειάς σας στο υποσυνείδητο. Έτσι, οι νέες γνώσεις θα ενσωματωθούν καλύτερα στο σώμα σας.

Σκεφτείτε τη διαδικασία σαν την εμφάνιση μιας φωτογραφίας πάνω σε μια φωτογραφική πλάκα, που σταθεροποιείται μέσα σε λουτρό αργύρου. Αν δεν δώσετε στη φύση τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει αυτή τη διαδικασία, τα αποτελέσματα των προηγούμενων προσπαθειών σας θα εξαφανιστούν και θα χρειαστεί να ξεκινήσετε από την αρχή τη "φωτογράφιση".

Ναι, φωτογράφιση! Διότι κάθε ακουστική ή ηχητική εικόνα αποτυπώνεται μέσω της ακοής στον εγκέφαλο. Ο πιανίστας αναπαράγει αυτές τις εγγραφές μέσω των δακτύλων του και, με τη βοήθεια του οργάνου, τις μεταφράζει ξανά σε ηχητικές εικόνες.

Μετά από κάθε μισή ώρα εξάσκησης, κάντε ένα μικρό διάλειμμα μέχρι να νιώσετε ξεκούραστοι. Συχνά αρκούν μόλις πέντε λεπτά. Ακολουθήστε το παράδειγμα του ζωγράφου, ο οποίος κλείνει για λίγο τα μάτια του, ώστε, όταν τα ανοίξει ξανά, να αποκτήσει μια φρέσκια εντύπωση των χρωμάτων.

Jupiter (2024)

 

Το Jupiter γράφτηκε με τη βοήθεια προγράμματος αλγοριθμικής σύνθεσης (Opusmodus) και αρκετά τμήματα του με το “χέρι”. Βασίζεται σε έναν αλγόριθμο του Stephane Boussuge (εκεί που το πιάνο ακούγεται σαν να μιλάει…) Χρησιμοποίησα το πιάνο Bechstein του Pianoteq, Πυθαγόρειο χόρδισμα σε Α = 415 Hz και το Dorico.

CHOPIN: Walz in A minor

Αυτή είναι η παρτιτούρα του βαλς του Chopin, που ανακαλύφτηκε πρόσφατα σε ένα χρηματικιβώτιο της Βιβλιοθήκης Morgan στο μουσείο της Νέας Υόρκης (γιατί δεν τ’ ανοίγουν πιο συχνά άραγε;) από τον έφορο του μουσείου Robinson McClellan, ενώ καταλογραφούσε νέες συλλογές.

Το χειρόγραφο χρονολογείται μεταξύ του 1830 και του 1835. Οι ειδικοί - βασιζόμενοι στο χαρακτηριστικό σοπενικό ύφος του βαλς, αλλά και στον τρόπο που έγραφε το κλειδί του φα - πιστεύουν ότι είναι αυθεντικό. Μάλλον πρόκειται για ένα προσχέδιο, που δεν ολοκλήρωσε.

Μιας κι ο Cortot έχει πεθάνει καιρό, το έπαιξε πρώτος ο Lang Lang (τι κρίμα!)

Αντέγραψα την παρτιτούρα πιστά από το χειρόγραφο, το οποίο, όπως μπορείτε να δείτε στο χειρόγραφο, έχει μερικά ρυθμικά λάθη. Ένας-δυο δακτυλισμοί είναι του χειρογράφου.

Την παρτιτούρα μπορείτε να κατεβάσετε σε PDF από εδώ.

PALESTRINA = Missa: Ad Fugam

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης μια αντιγραφή της Missa Ad Fugam του Palestrina. Οι ελεύθερες εκδόσεις που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο είτε είναι στα κλειδιά – η άλτο δε στο κλειδί ντο της 2ης γραμμής – είτε είναι με υποδιπλασιασμένες τις αξίες και δεν βοηθούν στη μελέτη των σπουδαστών της αντίστιξης.

H Missa Ad Fugam είναι ένα πρώιμο έργο του Palestrina για SATB και από τις πέντε “κανονικές” λειτουργίες του ίσως το πιο αυστηρό ως προς την εφαρμογή των Γάλλο-Φλαμανδικών αντιστικτικών τεχνικών. Οι τέσσερεις φωνές χωρίζονται σε δύο “κανονικά” ζεύγη, SA και TB, με διάστημα κάθετης μετατόπισης μια τέταρτη καθαρή και διάστημα οριζόντιας μετατόπισης το ολόκληρο (σε λευκή σημειογραφία). Η απόσταση μεταξύ των κανονικών ζευγών ποικίλει από μέρος σε μέρος της λειτουργίας. Η φόρμουλα αυτή διατηρείται ακόμη και στο τρίσημο Hosanna δημιουργώντας ενδιαφέροντες διασταυρούμενους ρυθμούς. Στο Agnus II οι άλτες τραγουδούν divisi σε κανόνα με οριζόντια μετατόπιση τα έξι ολόκληρα. Πορόλη την αυστηρότητα στην εφαρμογή των αντιστικτικών τεχνικών το έργο διατηρεί το μουσικό τους ενδιαφέρον.

Την παρτιτούρα μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Σημειώσεις Τροπικής Αντίστιξης

Σ' αυτές τις Σημειώσεις, παράλληλα με μια αρκετά εκτεταμένη σύνοψη της βασικής θεωρίας, συγκέντρωσα υποδείγματα Τροπικής Αντίστιξης των Ειδών συγγραφέων παλιών και νεότερων εγχειριδίων - από τον Tigrini μέχρι τον Owen και τον Swindale - καθώς και αρκετά ενδεικτικά αποσπάσματα από αναγγενησιακά ασματικά πολυφωνικά έργα συνθετών της εποχής. Τα υποδείγματα είναι σχολιασμένα και επισημαίνονται οι τυχόν διαφορές τους από τους «ωδειακούς» κανόνες, που συνήθως – τουλάχιστον στη δική μου διδασκαλία – είναι αυτοί του Jeppesen. Δίνεται επίσης ένας ικανός αριθμός cantus firmi για εξάσκηση καθώς και αποσπάσματα ή και ολόκληρα έργα της εποχής για ανάλυση. Οι σημειώσεις ολοκληρώνονται με το αναγεννησιακό μοτέτο, που αποτελεί και αντικείμενο εξέτασης στο Πτυχίο της Αντίστιξης.

Καλύπτεται μέχρι και η 4-φωνη αντίστιξη, καθώς και το 4-φωνο μοτέτο των εξετάσεων. Για αντίστιξη με περισσότερες φωνές, μέχρι και τη διπλή χορωδία – που είναι επίσης ένα αντικείμενο εξέτασης για το Πτυχίο Αντίστιξης, ο σπουδαστής θα πρέπει να μελετήσει αντίστοιχα έργα συνθετών της εποχής.

Τεχνικά

Οι σημειώσεις από χειρόγραφες, λίγο μετά το bing bang, πέρασαν από το Finale, το Sibelius, το Dorico, το Word, το LibreOffice και κατέληξαν στο Lillypond, στο οποίο εξ ολοκλήρου ξαναγράφτηκαν. Χωρίς την τεχνική βοήθεια της Lillypond Mailing List και του ChatGPT κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατον. Τα όποια λάθη και παραλείψεις, θα τα διορθώσω μόλις ξαναβρώ χρόνο. 

Το αρχείο μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Κείμενο & Μουσική

Με αφορμή τη διακοπή λειτουργίας του Finale σκέφτηκα να γράψω μερικές σκέψεις για το συνδυασμό κειμένου - παρτιτούρας - γραφικών, κυρίως για τη σύνταξη διδακτικών εγχειριδίων μουσικής, ένα πρόβλημα που με απασχολεί εδώ και πάνω από 30 χρόνια, χωρίς να έχω μπορέσει είναι αλήθεια να δώσω μια ικανοποιητική λύση.

Να λοιπόν οι τρόποι που έχω σκεφτεί:

1. Επεξεργαστής Κειμένου (ΕΚ) και Πρόγραμμα Μουσικής Σημειογραφίας (ΠΜΣ)

Word / LibreOffice / OpenOffice /Pages, … + Sibelius, Dorico, MuseScore,…

Ποτέ μου δεν συμπάθησα τους ΕΚ, τώρα πια, ακόμη και απλές σημειώσεις τις γράφω στο LaTeX. Η δουλειά γίνεται με αντιγραφή από το ΠΜΣ και επικόλληση στον ΕΚ. Έχει το πλεονέκτημα ότι ο ΕΚ “σπρώχνει” το μουσικό απόσπασμα και μπορείς να πετύχεις ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Αν θέλεις να διορθώσεις έστω και μια νότα, η δουλειά πρέπει να γίνει από την αρχή. Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς κι ένα DTP πρόγραμμα, π.χ. to InDesign, μαζί με ΠΜΣ, με σαφώς περισσότερες επιλογές για fancy layouts. Ένας άλλος παράγοντας είναι το ποσοστό κειμένου και το ποσοστό μουσικών παραδειγμάτων, π.χ. αν έχεις 80% μουσικά παραδείγματα και το υπόλοιπο είναι κείμενο, καλύτερα να επιλέξεις όλη η δουλειά να γίνει σε ΠΜΣ. Ισχύει βέβαια και το αντίστροφο.

2. LibreOffice

Αναφέρω ξεχωριστά την περίπτωση του LibreOffice, διότι έχει ένα plugin, το OOoLilyPond, με το οποίο μπορείς να γράψεις μέσω του Lillypond μέσα στο LibreOffice τις νότες σου. Ιδιαίτερα βολικό. Το OOoLilyPond πάντως δεν είναι αξιόπιστο, άλλοτε δουλεύει κι άλλοτε όχι, εξαρτάται από την version του LibreOffice. Επιπλέον πρέπει να μάθει κανείς το Lillypond, στο οποίο θα αναφερθούμε παρακάτω. Σημειώστε ότι LibreOffice, OOoLilyPond και Lillypond είναι δωρεάν (χωρίς ψιλά γράμματα).

3. Όλη η δουλειά μέσα σε ΠΜΣ

Οι παλιότεροι θα θυμούνται την ταινία “Ο εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες”. Κάθε αλλαγή στο κείμενο oδηγεί σε καταστροφή του layout. To Dorico θυμίζει InDesign σ’ αυτόν τον τομέα (στο Engraver Mode) και πραγματικά, αν έχεις έτοιμο κείμενο και νότες, μπορείς να κάνεις εξαιρετική δουλειά, αν όμως θέλεις να προσθέσεις έστω και μια αράδα στο κείμενο σου, τότε … 

Καλή δουλειά κάνει και το MuseScore. Το κείμενο “σπρώχνει” τα μουσικά αποσπάσματα και ό,τι διορθώσεις κάνεις “προσαρμόζονται” στο layout. Περιορισμένες οι δυνατότητες μορφοποίησης του κειμένου.

4. LaTeX και ΠΜΣ

Το LaTeX είναι από τα προγράμματα που ερωτεύεσαι. Πλήρως δωρεάν, ο μοναδικός περιορισμός είναι η φαντασία σου και οι προγραμματιστικές σου ικανότητες, δύσκολο στην εκμάθηση (έως και απαγορευτικό αν δεν έχεις μια κάποια σχέση με κώδικα), χαοτικό (λόγω των πολλών “πακέτων” που μπορεί να εισάγεις στο Preamble, υπάρχουν ειδικά πακέτα για μουσική / μουσικολογία, αλλά και ΠΜΣ, όπως το MusicTeX), και υπέροχο στη σύλληψη του σαν την “Τέχνη της Φούγκας”, μιας κι ο Knuth, τον Bach είχε στο μυαλό του όταν έγραφε το TeX (The Art of Computer Programming).

Στην παραλλαγή XeLaTeX δουλεύεις όπως και με τους ΕΚ, εισάγεις ( \include) png, jpeg, pdf που έχεις δημιουργήσει με ΠΜΣ. Οι δυνατότητες μορφοποίησης κειμένου αναρίθμητες. Στην παραλλαγή LuaTeX μπορείς να γράψεις κώδικα Lillypond μέσα στο πρόγραμμα και να μην χρειάζεσαι ΠΜΣ. Η καμπύλη εκμάθησης όλων αυτών είναι πάντως ιδιαίτερα ανηφορική…

5. Όλα μέσα στο Lillypond!

Για μένα ίσως η καλύτερη λύση. Ούτε και το Lillypond πάντως είναι εύκολο στην εκμάθησή του. Γράφεις σε αρχείο κειμένου και δεν “βλέπεις” τις νότες. Υπάρχουν αρκετά frontend προγράμματα, όπως το Frescobaldi, που μόλις κάνεις compile τον κώδικα βλέπεις την παρτιτούρα σου. Ιδιαίτερα παραμετροποιήσιμο, μπορείς σε κείμενο και παρτιτούρα να γράψεις ό,τι μπορείς να φανταστείς, ιδιαίτερα από την έκδοση 25 και μετά, όπου είναι δυνατή η χρήση και των γλωσσών guile και go.

* Στις πρώτες εκδόσεις του το MuseScore μπορούσε να εξάγει και να εισάγει αρχεία Lillypond.

6. Η παλιά καλή λύση

Χώρια το κείμενο από τη μουσική. Μια καλή λύση αν κείμενο και μουσική είναι 50-50, θα την βρείτε σε πολλά μουσικοθεωρητικά βιβλία. 

SCHATZ: Reproches d'Amour

Κάποτε η μουσική σαλονιού ήταν πολύ της μόδας στα ελληνικά ωδεία. Ίσως πιο κενό κι ανούσιο κομμάτι απ’ το "Reproches d’Amour" δεν μπορεί να γραφεί, αλλά αυτό είναι και το ενδιαφέρον του. Το είχα αγοράσει πριν δεκάδες χρόνια, το βρήκα στο διαδίκτυο κακά σκαναρισμένο, το λυπήθηκα και το αντέγραψα. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ (αλλά γιατί;)

GOULD: Beethoven Cadenzas

 Οι δύο κατέντσες του Beethoven (1ο & 3ο μέρος) στο πρώτο του κοντσέρτο για πιάνο, op. 15, από τον Gould. Εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1958 από τον εκδοτικό οίκο Barger & Barclay και το 1999 τις επιμελήθηκε ο Denis Gustafsson. Το PDF, σε δική μου αντιγραφή και επιμέλεια, μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

SCARLATTI: Keyboard Sonata K.466-L.118 in f

 Κατεβάζετε το αρχείο σε PDF από εδώ.

Μελωδικές & Ρυθμικές Ασκήσεις

 Το αρχείο σε PDF μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Αυτό το εγχειρίδιο με μελωδικές και ρυθμικές ασκήσεις απευθύνεται κυρίως στους σπουδαστές του Ειδικού Αρμονίας, αν και τμήματά του θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στις τάξεις των Υποχρεωτικών Θεωρητικών.

Περιέχει μονόφωνες και δίφωνες μελωδικές ασκήσεις από παλιά σολφέζ (στα πρώτα κεφάλαια ακολούθησα την προσέγγιση του G. Pantillon, που βρήκα ιδιαίτερα παιδαγωγική), τμήματα έργων συνθετών μέχρι και τον 20ο αι. καθώς και δικές μου. Ένας κατάλογος βασικών ρυθμικών προτύπων βοηθά στην αυτοματοποιημένη απόδοση ρυθμικών σχημάτων. Περιέχει επίσης μονόφωνες και δίφωνες ρυθμικές και μελορυθμικές ασκήσεις (ο σπουδαστής τραγουδά μια μελωδία και ταυτόχρονα χτυπά ένα ρυθμό), καθώς και ένα κεφάλαιο όπου εξηγούνται οι διασταυρούμενοι ρυθμοί (cross rhythms) και δίνονται ασκήσεις. Σε κάθε κεφάλαιο προτάσσεται στοιχειώδης θεωρία. Ένα κεφάλαιο κατατάσσει τα τρίχορδα και τα τετράχορδα, τα οποία είναι τα κατασκευαστικά πρότυπα των τρόπων και των κλιμάκων, σε διάφορες κατηγορίες.

GERSON = Kleine Solfeggios für Goetze

 

Ο Georg Gerson (1790-1825) ήταν Δανός συνθέτης και τραπεζίτης. Συνέθεσε από τις 7 ως τις 9 Δεκεμβρίου του 1823 αυτά τα έξι μικρά σολφέζ με ενάριθμο βάσιμο, για τον August Friedrich Goetze (1787–1879), έναν Γερμανό μουσικοδιδάσκαλο που ζούσε στην Κοπενγχάγη.

Ο όρος “Solfeggio” δηλώνει ότι αυτά τα κομμάτια γράφτηκαν για εκπαιδευτικούς σκοπούς, όπου ο σπουδαστής τραγουδά και συνοδεύει τον εαυτό του σε πληκτροφόρο “λύνοντας“ ταυτόχρονα το ενάριθμο βάσιμο.

Στον ιστότοπο ISMLP μπορείτε να βρείτε σε facsimile την χειρόγραφη παρτιτούρα του Gerson, καθώς επίσης και μια παρτιτούρα από λογισμικό σημειογραφίας. Στη δική μου παρτιτούρα, πρόσθεσα ή διόρθωσα (πιθανές παραλείψεις ή συντομογραφίες της εποχής του Gerson) αριθμήσεις και έβαλα σημεία δυναμικής. Δίνω επίσης στο τέλος μια εκδοχή “λύσης” της άσκησης Ν° 6.

Την παρτιτούρα μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

a quintet, a walking man and a door (May 2023)

 

a quintet, a walking man and a door (May 2023)

Logic Pro, BBCSO, Pianoteq 8

SIBELIUS: Ètude op.76, Nº 2

Μια πολύ όμορφη μικρή σπουδή για πιάνο του Sibelius, από τα “13 κομμάτια για πιάνο”, op.76, Nº 2 (1911-1919).

Την παρτιτούρα μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Mellotron Waltz (2021)

 

Ένα βαλς στο ύφος του Sviridov, για να δοκιμάσω την Spitfire BBCSO, με την μνημοβόρο (10,5 GB για μια μικρή ορχήστρα) NotePerformer Engine. Χωρίς επιπλέον editing, άλλωστε αυτό ευαγγελίζεται το Noteperformer, αποδεχόμενος τις όποιες ανισορροπίες των οργάνων. Το κομμάτι σχεδίασα αρχικά για μια VST απομίμηση του Mellotron, ενός ηλεκτρομηχανικού οργάνου, διάσημου την εποχή του ’60 στην pop μουσική, αλλά μετά απέρριψα την ιδέα και έμεινε ο τίτλος.