Δέκα Σημαντικά Έργα του 20ού αι.

Στις αρχές του 2000 σε μια συνέντευξη που έδωσε ο Boulez στον John Schaefer στο Soundcheck ρωτήθηκε ποια κατά τη γνώμη του ήταν τα σπουδαιότερα έργα του 20ού αι. Επέλεξε τα εξής (το πλήρες άρθρο εδώ):

I. Edgard Varèse, Ameriques

II. Alban Berg, Three Pieces for Orchestra, op.6

III. Igor Stravinsky, The Rite of Spring

IV. Béla Bartók, Music for Strings, Percussion, and Celesta

V. Anton Webern, Six Pieces for Orchestra

VI. Luciano Berio, Sinfonia

VII. Karlheinz Stockhausen, Gruppen

VIII. Gustav Mahler, Symphony No. 6

IX. Arnold Schönberg, Erwartung

X. Pierre Boulez, Repons

Άξιο παρατήρησης ότι ο κατάλογος δεν περιλαμβάνει έργο του δασκάλου του Messiaen, ούτε βέβαια του Ξενάκη (έτσι κι αλλιώς δεν ήταν και οι καλύτεροι φίλοι). Πρόκειται μάλλον για ένα κατάλογο των σπουδαιότερων έργων του πρώτου μισού του 20ού αι., παρά ολόκληρου. Εξάλλου είναι πολύ δύσκολο να περιορίσεις σε δέκα τα πιο σημαντικά έργα ενός αιώνα με τόσο ριζικά διαφορετικές αισθητικά και τεχνικά κατευθύνσεις.

Stockhausen - Refrain (1959)

*

Those who wish to understand what I have written for the three players in REFRAIN must read the score.

Those who wish to understand how the players interpret my score must know the score and compare performances.

Those who simply wish to hear (not understand) a piece of music need only listen.

What is left to be explained?

*

Ο Stockhausen έγραψε το έργο Refrain για τρεις εκτελεστές το 1959 και το αφιέρωσε στον φίλο του Ernst Brucher. Η πρώτη εκτέλεση δόθηκε στις 2 Οκτωβρίου του 1959 στο Βερολίνο με τον David Tudor, πιάνο και wood-blocks, τον Cornelius Cardew, celesta και antique cymbals και τον Siegfried Rockstroh, vibraphone, cowbells και glockenspiel.

Λίγες πληροφορίες για την ιστορία, την σύνθεση και την δομή του έργου μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Μια ιστορική εκτέλεση του έργου μπορείτε να ακούσετε εδώ.

Η παρτιτούρα του έργου μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν mandala (मण्डल) για διαλογισμό.

Text Scores

for small ensemble

(10 Μαίου 1968)

GOLD DUST

(GOLDSTAUB)

live completely alone for four days

without food

in complete silence, without much movement

sleep as little as necessary

think as little as possible

after four days, late at night,

without conversation beforehand

play single sounds

WITHOUT THINKING which you are playing

close your eyes

just listen

•

for circa 4 players

(7 Μαίου 1968)

RIGHT DURATIONS

(RICHTIGE DAUERN)

play a sound

play it for so long

until you feel

that you should stop

again play a sound

play it for so long

until you feel

that you should stop

and so on

stop

when you feel

that you should stop

but whether you play or stop

keep listening to the others

At best

when people are listening

do not rehearse

Karlheinz Stockhausen

Aus den sieben Tagen (1968)

•

Κι ένα δικό μου απ' το καιρό που διάβαζα το βιβλίο του Brindle, The New Music:

Φέρε αυτό που επιθυμούσες

κι αυτό που έγινε

στο ίδιο επίπεδο

Υψώσου τρεις πόντους

πάνω απ' το καθένα.

---

Οι text scores (κειμενική μουσική ίσως θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε τον όρο και θα τον υιοθετήσω για τις παρούσες σημειώσεις) περιλαμβάνουν λεκτικές περιγραφές αυτού που θα παιχθεί ή αυτοσχεδιαστεί. Μπορεί να συνιστούν ένα πλήρες έργο, ή τμήμα έργου υπό μορφήν επεισοδίου. Ένα παράδειγμα πλήρους έργου κειμενικής μουσικής είναι το Aus den sieben Tagen του Stockhausen, απ' όπου και τα ανωτέρω παραδείγματα. Πρόκειται για μια συλλογή κομματιών σε στίχους ή κείμενο υπό μορφήν οδηγιών για το τι πρέπει να παίξουν, να αισθανθούν ή να πράξουν οι εκτελεστές (προορίζονται για τρεις ή περισσότερους εκτελεστές).

Περισσότερες πληροφορίες για το Aus den sieben Tagen εδώ.

Στο έργο Sonant 1960/.... του Mauricio Kagel χρησιμοποιείται κειμενική μουσική για ένα ολόκληρο μέρος του (Fin II/Invitation au jeux, voix). Μέρος του κειμένου διαβάζεται από αφηγητή (το κείμενο με τα κεφαλαία), το υπόλοιπο είναι οδηγίες δράσης επί σκηνής. Η παρτιτούρα περιλαμβάνει ακριβείς χρονικές διάρκειες και δυναμικές για την αφήγηση.