Κυριακή 25 Μαρτίου 2012
ΑΝΤΩΝΙΟΥ: Recitativo για φλάουτο σόλο (1996)
Posted by
Dimitri Sykias
at
6:49 μ.μ.
0
comments
Labels: ΑΝΤΩΝΙΟΥ Θόδωρος, Ερμηνευτές, Συνθέτες, GLINKA Iwona, Video
Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012
Μορφολογία / Ανάλυση 5: J.S. Bach | Ανάλυση της Invention I, BWV 772
• Οι Inventions δεν έχουν συγκεκριμένη μορφή, όπως δηλώνει και το όνομά τους αποτελούν παραδείγματα μουσικής εύρεσης - ανακάλυψης.
• Ο Bach συνέλαβε τις Inventions ως διδακτικά της ερμηνείας και της σύνθεσης μουσικά τεμάχια.
• Συνήθως συνδυάζουν ομοφωνικά με πολυφωνικά συνθετικά χαρακτηριστικά.
• Το τυπικό τονικό σχήμα των Inventions είναι: Τονική → Γειτονικές Τονικότητες → Τονική.
• Συνήθως η αρχή των τεμαχίων βασίζεται στην τεχνική της μίμησης.Το αρχικό μοτίβο (-βα) αναπτύσσεται και επανεκτίθεται κατά την διάρκεια του τεμαχίου με παρεμβολή επεισοδιακών και πτωτικών τμημάτων. Σε αυτό το σημείο οι Inventions ομοιάζουν με δίφωνες φούγκες.
• Τα επεισόδια είναι συνήθως μετατροπικά, περιέχουν αρμονικές αλυσίδες και διπλή αντίστιξη.
• Για την Invention που θα εξετάσουμε ο Ratz {1} αναφέρει: “Όσο απέριττη κι αν φαίνεται εκ πρώτης όψεως περιέχει εν σπέρματι όλες τις μορφολογικές αρχές τις οποίες θα συναντήσουμε στη δομή και των πιο πολυσύνθετων μορφών. Τόσο στην εξισορροπημένη αρχιτεκτονική της, όσο και στην οικονομία των χρησιμοποιούμενων μέσων, είναι θαυμαστό έργο, το οποίο δημιουργήθηκε από τον Bach με πλήρη συνείδηση του σκοπού του, να δώσει δηλαδή μια κορυφαία απεικόνιση των διάφορων μορφολογικών στοιχείων.”
Εισαγωγή
Η Invention χωρίζεται σε 3 μέρη, Α, Β και C μέσω Τέλειων Πτώσεων στα αντίστοιχα σημεία.
Βασίζεται στο παρακάτω Μοτιβο το οποίο θα ονομάσουμε x. Ο Bach χειρίζεται ελεύθερα το καταληκτικό διάστημα της 5Κ, C4-G4, {2} γι’ αυτό και θέσαμε τον φθόγγο G4 εντός παρενθέσεως.
Την πρώτη εμφάνιση του μοτίβου x, από την οποία θα προκύψουν με μετασχηματισμό μοτιβικές μορφές που θα χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια της σύνθεσης, ονομάζουμε Πρότυπη ή Αυθεντική (prime, original). {3}
Το x μπορούμε να το ονομάσουμε και Θέμα, αλλά προτιμότερο είναι να κρατήσουμε αυτό τον όρο για τη φούγκα.
Τμήμα Α
Μέτρα 1, 2. Έκθεση. Παρουσίαση Θεματικού Υλικού. Εγκαθίδρυση της Ι
Το μοτίβο x παρουσιάζεται στην άνω φωνή [1]. Η κάτω φωνή το μιμείται στην υποκείμενη οκτάβα [2]. Στη φούγκα ονομάζεται Απαντηση, για την Invention θα κρατήσουμε το “μίμηση στην υποκείμενη 8βα”.
Το μ.2 είναι επανάληψη του μ.1 στη V [3] και [4].
Την αντίστιξη πάνω από το x, όταν αυτό ακούγεται στο μ.1 στην κάτω φωνή, ονομάζουμε δευτερεύον μοτίβο y. Στη φούγκα την ονομάζουμε Αντίθεμα.
Τα μ.1, 2 έχουν γραφεί με χρήση Αναστρεφόμενης Αντίστιξης (invertible counterpoint) στην 8βα. Συγκρίνετέ τα με τα μ.7, 8. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η άνω φωνή μπορεί να αποτελέσει ένα “καλό” {4} μπάσο για την κάτω φωνή.
Η δίφωνη αναστρεφόμενη αντίστιξη ονομάζεται και Διπλή Αντίστιξη (double counterpoint). Αυτά τα 2 μέτρα αποτελούν την Έκθεση (Exposition) της Invention. Εδώ “εκτίθεται” το θεματικό υλικό της Invention.
Μέτρα 3, 4. Ανάπτυξη I. Απομάκρυνση από την Τονική
Σε αυτά τα μέτρα αυτά εμφανίζονται οι 4 πρώτες νότες του x, που τις συμβολίζουμε με x1 (υπομοτίβο του x):
Η κάτω φωνή κατασκευάζεται ως μελωδική αλυσίδα και με διπλασιασμό των αξιών του υπομοτίβου x1. Στην αντίστιξη, η τεχνική του διπλασιασμού των αξιών ενός μοτίβου ονομάζεται μεγέθυνση (augmentation).
Θα συμβολίσουμε αυτόν τον μοτιβικό μετασχηματισμό με [2×]x1.
Στην άνω φωνή το x αναστρέφεται – δηλαδή τα ανιόντα διαστήματα γίνονται κατιόντα και τα κατιόντα, ανιόντα. Διατηρείται το γένος των διαστημάτων, αλλά όχι το είδος τους. Το ανεστραμμένο x θα το συμβολίσουμε με [I]x, όπου το [I] σημαίνει Ιnversion (= αναστροφή).
Οι φθόγγοι του κάτω πενταγράμμου φαίνονται σαν να “καθρεπτίζουν” αυτούς του άνω:
Αυτή η τεχνική - μοτιβικός μετασχηματισμός - στην αντίστιξη λέγεται αναστροφή (inversion) και συνήθως συμβολίζεται με [I].
Με το [I]x στην άνω φωνή και το [2×]x στην κάτω κατασκευάζει μια αλυσίδα η οποία μετατρέπει στην V (Σολ) της κύριας τονικότητας (Ντο).
Μέτρα 5, 6. Συνέχεια Ανάπτυξης I
Το x εμφανίζεται στην κάτω φωνή [1], το [I]x στην άνω φωνή [2], ενώ η κάτω φωνή συνεχίζει με το [2×]x [3]. Το διάστημα 7ης, ρε-ντο, στην άνω φωνή στο μ.5 καθώς και ο παρεστιγμένος ρυθμός, είναι σημαντικά στοιχεία γιατί τραβούν την προσοχή του ακροατή υπογραμμίζοντας την μετατροπία στην V. Το ονομάζουμε μοτίβο z. Στο [4] παρουσιάζεται ένας μοτιβικός σχηματισμός του x που διατηρεί την ρυθμική συνιστώσα του μοτίβου παραλλάσσει όμως την διαστηματική. Το ονομάζουμε ≈x. Ομοίως στο [5] το ≈[2×]x.
Το Τμήμα Α της Ιnvention οδηγείται στο τέλος του με ένα καταληκτικό σχηματισμό [6] και Τέλεια Πτώση στην V.
Τμήμα Β
Μέτρα 7, 8. Έκθεση ΙΙ
Η Έκθεση (μμ.1, 2) επαναλαμβάνεται στα μ.7, 8 με τις ακόλουθες αλλαγές: Τα μ.7, 8 είναι γραμμένα με αναστρεφόμενη αντίστιξη. Πιο σωστά τα μ.1, 2 είχαν γραφεί με αναστρεφόμενη αντίστιξη έτσι ώστε να είναι δυνατόν στα μ.7, 8 η άνω φωνή να πάρει τη θέση της κάτω και η κάτω της άνω χωρίς να προκύψουν λάθη.Τα δυο αυτά μέτρα είναι γραμμένα στην τονικότητα της V (Σολ) σε αντίθεση με την Έκθεση που είναι γραμμένη στην Ι (Ντο).Τα μ.7, 8 καλούμε Δευτερευουσα Έκθεση ή΄Έκθεση ΙΙ, όροι δανεισμένοι από τη φούγκα.
Συγκρίνετε με τα μ.1, 2 τις Έκθεσης:
Μέτρα 9, 10. Επεισόδιο
Το [I]x σε αλυσίδα και στις δύο φωνές μας οδηγεί στη ii (ρε). Το [I]y στο [1]και [2] είναι αναστροφή του μοτίβου y. Ενώ στα μμ.7-8 έχουμε την λειτουργική αντίθεση I - V, τα μμ.9-10 ενώ ομοιάζουν με τα μμ.7-8 εξυπηρετούν την μετατροπία από την Σολ στη ρε.
Μέτρα 11, 12. Ανάπτυξη ΙΙ
Η αλυσίδα των μ.3, 4 της Αναπτυξης Ι επαναλαμβάνεται με τις παρακάτω αλλαγές:
• Η διάταξη των φωνών των μ.3, 4 στα 11, 12 έχει αναστραφεί (τα μ.3, 4 έχουν γραφεί με αναστρεφόμενη αντίστιξη).
• Το μέρος αυτό είναι γραμμένο στην τονικότητα της ii (ρε). Τα μ.3, 4 μας οδήγησαν από την I (Ντο) στην V (Σολ) (ανιούσα 5η), τώρα τα μ.11, 12 μας οδηγούν από τη ii (ρε) στην vi (λα) (επίσης ανιούσα 5η).
Συγκρίνετε με τα μ.3, 4 της Αναπτυξης Ι:
Μέτρα 13, 14. Συνέχεια Ανάπτυξης ΙΙ
Με [÷]y συμβολίζουμε τη σμίκρυνση του y (υποδιπλασιασμός των αξιών) και με [Ι÷]y την αναστροφή της σμίκρυνσης του y. Με Τέλεια Πτώση στην vi (λα) οδηγείται στο τέλος το Τμήμα Β της Ιnvention.

Τμήμα C
Μέτρα 15-18. Αναδρομή
Εισάγεται το νέο μοτίβο w το οποίο δρομολογεί την επιστροφή στην I. To w μπορεί να θεωρηθεί ως μεγέθυνση του τελευταίου φθόγγου του μοτίβου x. Το τμήμα αυτό κατασκευάσετε με ένα δίμετρο (μ.15, 16) και την αλυσίδα του, με χρήση των x, [I]x και w.
Μέτρα 18-22. Επαναφορά και Κατάληξη
Παρατηρείστε την στροφή στην υποδεσπόζουσα (IV) λίγο πριν το τέλος της Invention [1] με χρήση της αναστροφής και μεγέθυνσης της κεφαλής του x στην κάτω φωνή, [I2×]x. Στο [2] επαναφορά και κατάληξη στην τονική.Ο Busoni {5} στην κριτική έκδοση των Inventions σημειώνει ότι το arpeggiando που απαντάται σε πολλές εκδόσεις του έργου στην τελική συγχορδία της Ντο μείζονος είναι εκτός ύφους. Μη απαραίτητη κρίνει επίσης την επιβράδυνση του tempo λόγω της στέρεας εγκαθίδρυσης της τονικής στα τελευταία τρία μέτρα.
Παραπομπές
{1} Erwin Ratz, Εισαγωγή στη Μουσική Μορφολογία, Νάσος 1987
{2} C4, το μεσαίο ντο του πιάνου.
{3} Οι τρεις βασικοί μετασχηματισμοί μιας πρότυπης ή αυθεντικής μοτιβικής μορφής (συμβολίζεται με: O ή P) είναι:
• Αντιστροφή (Inversion), συμβολίζεται με: I
• Ανάδρομη ή Oπισθοβατική μορφή (Retrograde), συμβολίζεται με: R
• Ανάδρομη της Αντιστροφής (Retrograde Inversion), συμβολίζεται με: RI
{4} 4 Ένα “καλό” μπάσο δεν δημιουργεί “απαγορευμένα” διαστήματα με την άνω φωνή. Στην διπλή αντίστιξη το “απαγορευμένο” διάστημα είναι της 5Κ/4Κ.
{5} BACH-BUSONI, Two Part Inventions, Instructive Edition, Associated Music Publishers, Inc.
Posted by
Dimitri Sykias
at
3:15 π.μ.
3
comments
Labels: Ανάλυση/Μορφολογία, Θεωρία Μουσικής, BACH Johann Sebastian
Σάββατο 17 Μαρτίου 2012
Ο John Ogdon παίζει Sorabji
Posted by
Dimitri Sykias
at
12:36 μ.μ.
2
comments
Labels: Ερμηνευτές, OGDON John
Τρίτη 13 Μαρτίου 2012
Per Aspera
"Οι τρεις μεγαλύτεροι συνθέτες είναι ο Bach, o Beethoven και ο Brahms. Όλοι οι άλλοι είναι κρετίνοι."
Ο Moszkowski το διάβασε και υποσημείωσε:
"Οι τρεις μεγαλύτεροι συνθέτες είναι οι Mendelssohn, Meyerbeer και Moszkowski. Όλοι οι άλλοι είναι Χριστιανοί!."
•
Posted by
Dimitri Sykias
at
10:42 μ.μ.
2
comments
Labels: Ιστορία Μουσικής, Μουσικά Έργα, MOSZKOWSKI Moritz
Σάββατο 3 Μαρτίου 2012
Ο Μόνος Άλλος...
"Πρόσφατα άκουσα έναν πιανίστα στο ράδιο που μου έκανε μεγάλη εντύπωση, Sergio Fiorentino τον λέγαν, τον ξέρετε;" ρώτησε κάποτε ο Horowitz.
Ναι, είναι ο μόνος Άλλος πιανίστας κατά τον Arturo Benedetti Michelangeli.
O Fiorentino γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 1927 στην Νάπολη και σπούδασε στο ωδείο San Pietro a Majella της γενέτειρας του με τους Luigi Finizio και Paolo Denza, αποφοίτησε το 1946 και συνέχισε στο Salzburg το 1948. Για τον ίδιο οι ηχογραφήσεις των Cortot, Gieseking, Fischer και Rachmaninov ήταν οι σπουδαιότεροι δάσκαλοί του.
Μια πολλά υποσχόμενη καριέρα την διέκοψε ένας σοβαρός τραυματισμός σε αεροπορικό δυστύχημα το 1954. Προς το τέλος της δεκαετίας επανήλθε με μια σειρά ηχογραφήσεων στην Μ. Βρετανία. Το 1974 αποφασίζει να αποσυρθεί και να ασχοληθεί με την διδασκαλία. Το 1993 επανέρχεται σε μικρές αίθουσες της Γερμανίας στην αρχή και μετά στην Αμερική και ηχογραφεί εκ νέου.
Θεωρείται ένα από τα σπάνια, αν και εν πολλοίς άγνωστα, μεγάλα πιανιστικά ταλέντα του αιώνα που πέρασε. Το ρεπερτόριο του εκτείνεται από τον Bach μέχρι τον Scriabin.
Στο Youtube με keyword Sergio Fiorentino μπορείτε να βρείτε αρκετές ηχογραφήσεις του πολλές από τις οποίες είναι ιδιωτικές και μη επαγγελματικές, αλλά ακόμη κι έτσι ικανές να αναδείξουν το υπέροχο ταλέντο του.
Πηγές
pianostreet.com, Michelangeli’s “Only Other Pianist”: Sergio Fiorentino
Wikipedia, Sergio Fiorentino
Posted by
Dimitri Sykias
at
5:45 π.μ.
0
comments
Labels: Ερμηνευτές, Ιστορία Μουσικής, FIORENTINO Sergio
Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2012
Scelsi ο Μυστικός Ι
2. Σας έχω πει την ιστορία με την ψείρα; Μια φορά κι έναν καιρό ήταν κάποιος που ήθελε να μάθει τοξοβολία. Η τοξοβολία είναι μια από τις ασκήσεις πειθαρχίας του Ζεν. Πηγαίνει λοιπόν στον δάσκαλο του Ζεν και του λέει:
- Δάσκαλε θέλω να μάθω τοξοβολία.
- Ωραία, αλλά πρώτα πρέπει να καταφέρεις να δεις την καρδιά της ψείρας.
- Εντάξει, τι πρέπει να κάνω;
- Είναι πολύ εύκολο. Πάρε δυο ξύλα κι ακούμπησέ τα στο έδαφος σε απόσταση ενάμιση μέτρου. Δέσε τώρα μια κλωστή ανάμεσα στα δυο ξύλα και πάρε μια ψείρα, υπάρχουν αρκετές εδώ γύρω, και βάλε την πάνω στην κλωστή. Η ψείρα θα πηγαινοέρχεται πάνω στην κλωστή μέχρι να ψοφήσει. Δεν μπορεί να ξεφύγει από το σχοινί, ούτε να πετάξει.
- Ναι, θα το κάνω.
- Ξάπλωσε τώρα κάτω από την κλωστή και παρακολούθησε το πηγαινέλα της ψείρας.
- Για πόσο καιρό δάσκαλε;
- Για πολύ, πολύ καιρό μέχρι να δεις την καρδιά της ψείρας να κτυπά.
Ο άνδρας αποφασίζει να προσπαθήσει. Ξαπλώνει κάτω από την κλωστή. Παρατηρεί με προσοχή την ψείρα να πηγαινοέρχεται πάνω στην κλωστή.
Όλοι γνωρίζετε ότι αν παρατηρήσει κανείς με προσοχή ένα αντικείμενο για πολύ ώρα το αντικείμενο μεγαλώνει. Αρχίζει να βλέπει πολλές από τις λεπτομέρειες του αντικειμένου.
Ο άνδρας της ιστορίας μας στέκεται ξαπλωμένος κάτω από την κλωστή για πολύ, πολύ καιρό (οι κινέζικες ιστορίες παίρνουν πολύ χρόνο). Ξάφνου μια μέρα αρχίζει να βλέπει την ψείρα να μεγαλώνει. Μέρες αργότερα βλέπει κάτι να κτυπά ρυθμικά στην ψείρα. Ήταν η καρδιά της!
Μ’ αυτόν τον τρόπο ακούει τον ήχο κανείς. Το ένιωσα χωρίς να έχω διαβάσει την παραπάνω ιστορία. Μου συνέβη όταν ήμουν άρρωστος και νοσηλευόμουν σε κλινική [ψυχιατρική κλινική]. Πάντα υπάρχουν πιάνα σε τέτοιες κλινικές, αλλά σχεδόν κανείς δεν τ’ ακουμπά. Έπαιζα στο πιάνο: ντο… ντο… ρε… ρε… Όπως έπαιζα κάποιος είπε: “τούτος δω είναι πιο τρελός κι από μας.”
Αν παίξεις ένα ήχο για πολύ ώρα, ο ήχος “μεγαλώνει”. Γίνεται τόσο μεγάλος ώστε αρχίζεις να ακούς τους αρμονικούς του, γίνεται μεγαλύτερο το μέσα του. Ο ήχος σε αγκαλιάζει, σε γεμίζει, σε περικυκλώνει, κολυμπάς μέσα του. Αλλά ο ήχος είναι γεννήτορας και καταστροφέας μαζί. Μπορεί να θεραπεύσει, αλλά και να καταστρέψει. Ακούς έναν ήχο, σε περικυκλώνει, γίνεσαι μέρος του, σε καταβροχθίζει και δεν χρειάζεσαι κανέναν άλλο ήχο, τα πάντα υπάρχουν σ’ αυτόν τον ήχο, όλο το σύμπαν είναι αυτός ο ήχος. Όλοι οι ήχοι περιέχονται σ’ αυτόν τον ήχο από την αρχή.
3. Δεν έχεις ιδέα για το τι κρύβεται σε έναν και μόνο ήχο. Υπάρχει αντίστιξη, ηχοχρώματα που εναλλάσσονται, αρμονικοί που τον κάνουν να ακούγεται διαφορετικός και ταυτόχρονα τον διαπερνούν μέχρι τον πυρήνα του. Μέσα σε έναν ήχο υπάρχουν κινήσεις προς τα μέσα του και προς τα έξω του. Μόλις ο ήχος μεγαλώσει γίνεται μέρος του σύμπαντος. όσο μικρός κι αν φαίνεται ένας ήχος τα περιέχει όλα.
4. Ο ήχος είναι σφαιρικός παρόλο που στην πρώτη του ακρόαση φαίνεται δισδιάστατος. Κάθε τι που είναι σφαιρικό έχει ένα κέντρο. Μόνο αυτός που φτάνει στο κέντρο του ήχου είναι μουσικός. Αυτός που δεν το καταφέρνει είναι ερασιτέχνης μουσικός. Στον ερασιτέχνη αξίζει σεβασμός, αλλά δεν είναι πραγματικός μουσικός, πραγματικός καλλιτέχνης.
5. Τι είναι η καλλιτεχνική δημιουργία; Είναι η ικανότητα να σταματάς την κίνηση, να παγώνεις μια στιγμή του χρόνου, να την αποσπάς [από τον χρόνο] και να μεταφράζεις αυτή την κίνηση σε ένα λεκτικό, ηχητικό ή πλαστικό υλικό με όλη την ψυχή σου.
6. Η Τέχνη είναι εύκολη, ή δεν είναι.
7. Δεν είμαι συνθέτης… Σύνθεση σημαίνει: να συνδυάζεις διαφορετικά αντικείμενα, componere, δεν είναι αυτό που κάνω. Δεν είναι αυτό η μουσική μου. Δεν είναι δωδεκαφθογγική. Δεν είναι ποϊντιλιστική. Δεν είναι μινιμαλιστική. Τι είναι λοιπόν; Κανείς δεν ξέρει. Οι ήχοι είναι μόνο ενδύματα. Αλλά αυτό που βρίσκεται κάτω από τα ενδύματα είναι το ενδιαφέρον. Δεν νομίζετε;
Posted by
Dimitri Sykias
at
10:26 μ.μ.
2
comments
Labels: Ιστορία Μουσικής, Σκέψεις, SCELSI Giaccinto
Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012
Klingende Buchstaben
Posted by
Dimitri Sykias
at
2:58 μ.μ.
0
comments
Labels: Ζωγραφική, Θεωρία Μουσικής, Ιστορία Μουσικής, Φωτογραφίες
Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012
ΑΝΤΩΝΙΟΥ: Lament for solo flute (1988)
Από συναυλία της Iwona Glinka στην αίθουσα συναυλιών του Ωδείου Φ. Νάκας, 9 Φεβρουαρίου 2012. Λήψη βίντεο με iPhone 4.
Posted by
Dimitri Sykias
at
3:31 π.μ.
1 comments
Labels: ΑΝΤΩΝΙΟΥ Θόδωρος, Ερμηνευτές, Συνθέτες, GLINKA Iwona
Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012
Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012
Ωδειακές Ιστορίες
- Μα δεν κάνεις πιάνο;
- Μάλιστα κύριε.
- Τι τάξη είσαι;
- 2ο Μέση.
- Ε, καλύτερα να πάρεις το Πτυχίο σου πρώτα και μετά ασχολείσαι με άλλο όργανο.
- Κάνω 12 χρόνια κύριε. Πόσο πιάνο πια να μάθω;
Posted by
Dimitri Sykias
at
2:03 π.μ.
3
comments
Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012
+ Gustav Leonhardt
Posted by
Dimitri Sykias
at
4:48 π.μ.
0
comments
Labels: Ερμηνευτές, Ιστορία Μουσικής, LEONHARDT Gustav
Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012
+ Alexis Weisenberg
Αργότερα στο Internet τον ξαναβρήκα, αγόρασα και κάποια άλλα CDs του και τον εκτίμησα όπως του άξιζε. Πριν από λίγες μέρες, στις 8 Ιανουαρίου, πέθανε στο Λουγκάνο της Ελβετίας σε ηλικία 82 ετών μετά από μακρόχρονη ασθένεια.
Ο λόγος για τον Alexis Weisenberg, εβραϊκής καταγωγής, γεννημένο στη Σόφια. Μεγάλωσε μέσα σε μια μουσική οικογένεια και τα πρώτα μαθήματα πιάνου τα πήρε από την μητέρα του. Η πρίμα βίστα μουσικής δωματίου ήταν γι' αυτούς σαν να βλέπουμε εμείς κάποιο σίριαλ στην τηλεόραση. Ο επόμενος δάσκαλος του ήταν ο Pancho Vladigerov, ένας οδοντίατρος και ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της Βουλγαρίας. Στο σπίτι του δασκάλου του άκουσε τον Lipatti να παίζει ζωντανά.
Το πρώτο του ρεσιτάλ το έδωσε 10 χρονών και συμπεριλάμβανε και μια σπουδή του για πιάνο. Από την Βουλγαρία περιπετειωδώς - έσωσε αυτόν και την μητέρα του από στρατόπεδο συγκέντρωσης ένας Γερμανός στρατιώτης - στην Τουρκία κι από κει στο Ισραήλ και στην Ακαδημία Μουσικής του Ισραήλ με καθηγητή τον Leo Kestenberg. Έπαιξε για πρώτη φορά με ορχήστρα το 1945 με την Φιλαρμονική του Ισραήλ υπό τον Bernstein. Το 1946 τον βρίσκουμε να σπουδάζει με την Olga Samaroff και περιστασιακά με τον Artur Schnabel και την Wanda Landowska στην Νέα Υόρκη. Με υπόδειξη του Horowitz λαμβάνει μέρος στο Leventritt Award competition και τον κερδίζει το 1947. Την ίδια χρονιά παίζει το Rach 3 με την Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης υπό τον George Szell.
Άρχισε τις περιοδείες σε Ευρώπη και Αμερική και το 1956 επέλεξε ως έδρα του το Παρίσι και πήρε την Γαλλική υπηκοότητα. Για 10 χρόνια σταμάτησε να παίζει και επαναπροσδιόρισε την πιανιστική τεχνική του. Το 1966 επανήλθε δίνοντας ένα ρεσιτάλ στο Παρίσι. Ο Karajan τον χαρακτήρισε σαν έναν από τους καλύτερους πιανίστες του καιρού του. Συνέχιζε να παίζει ακόμη και σε μεγάλη ηλικία μέχρι που τον κατέβαλε μια μακρόχρονη ασθένεια.
Posted by
Dimitri Sykias
at
2:58 π.μ.
1 comments
Labels: Ερμηνευτές, Ιστορία Μουσικής, WEISENBERG Alexis
Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012
Μέθοδος Πιάνου
*
Posted by
Dimitri Sykias
at
6:45 π.μ.
4
comments
Labels: Φωτογραφίες
Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2012
Το Προσωπικό Συναίσθημα
Θα το κάνω όταν πρόκειται για ένα δραματικό κομμάτι που απαιτεί μια τέτοιου είδους έκφραση, όπως στην όπερα για παράδειγμα.
Ποτέ όμως δεν θα εξέφραζα την απογοήτευση ή τον θυμό μου επειδή δεν θέλω να επιβάλλω τέτοιου είδους συναισθήματα στον ακροατή. Δεν θέλω να ακούσουν τα προβλήματα μου.
Όταν ακούω μια εκτέλεση δεν θέλω να ακούω τα προβλήματα του καλλιτέχνη.
Θέλω να μου δώσει κάτι από το καλύτερο μέρος του εαυτού του.
Δεν θα με ενδιέφερε ένας καλλιτέχνης που ανεβαίνει στη σκηνή και αυτοϊκανοποιείται βγάζοντας προς τα έξω όλα του τα προβληματικά συναισθήματα,
ίσως βέβαια κάποιοι να πλήρωναν γι' αυτό."
Posted by
Dimitri Sykias
at
7:41 μ.μ.
7
comments
Labels: Ερμηνευτές, Ιστορία Μουσικής, Σκέψεις, EVANS Bill
Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012
Ο Κύκλος των 5ων
Ο κύκλος των 5ων είναι μία γεωμετρική αναπαράσταση των 12 μειζόνων και των σχετικών τους ελασσόνων κλιμάκων του τονικού συστήματος, καθώς και των οπλισμών τους. Καταδεικνύει τις λειτουργικές σχέσεις μεταξύ των κλιμάκων - τονικοτήτων και χρησιμοποιείται ως εκπαιδευτικό, αναλυτικό και συνθετικό εργαλείο. Για πρώτη φορά στην ιστορία της μουσικής εμφανίστηκε το 1679 στο διδακτικό σύγγραμμα Grammatica του Ουκρανού συνθέτη και θεωρητικού Nikolai Diletsky.
Για την κατασκευή του, χωρίζουμε ένα κύκλο σε 12 κυκλικούς τομείς με επίκεντρη γωνία 30 μοιρών ο καθένας. Σε κάθε κυκλικό τομέα τοποθετούμε από μια μείζονα με την σχετική της ελάσσονα κλίμακα. Ένας κυκλικός τομέας 90 μοιρών θα περιλαμβάνει 6 κλίμακες, οι οποίες ονομάζονται γειτονικές ή κοντινές, π.χ. Ντο/λα, Σολ/μι, Φα/ρε.
Εκκινώντας από την Ντο και προχωρώντας δεξιόστροφα στον κύκλο των 5ων, οι κλίμακες διατάσσονται κατά ανιούσες 5ες (ισοσυγκερασμένες!) και κάθε φορά προστίθεται μία δίεση στον οπλισμό, μέχρι την Ντο#. Τρεις κλίμακες έχουν εναρμόνιες: οι Σι/Ντοb, Φα#/Σολb και Ντο#/Peb. Εκκινώντας από την Ντοb και προχωρώντας συνεχίζοντας την δεξιόστροφη κίνηση, μία ύφεση αφαιρείται σε κάθε βήμα μέχρι να προσεγγίσουμε εκ νέου την Ντο χωρίς αλλοιώσεις στον οπλισμό.
Αντίστοιχα, εκκινώντας από την Ντο και προχωρώντας αριστερόστροφα στον κύκλο των 5ων, οι κλίμακες διατάσσονται κατά κατιούσες 5ες και κάθε φορά προστίθεται μία ύφεση στον οπλισμό, μέχρι την Ντοb. Εκκινώντας από την Ντο#, την εναρμόνια της Ρεb, και συνεχίζοντας την αριστερόστροφη κίνηση, μία δίεση αφαιρείται σε κάθε βήμα μέχρι να προσεγγίσουμε εκ νέου την Ντο χωρίς αλλοιώσεις στον οπλισμό.
Κινούμενοι δεξιόστροφα οι συγχορδίες αποκτούν λειτουργία δεσπόζουσας (V), κατά την αριστερόστροφη κίνηση λειτουργία υποδεσπόζουσας (IV).
Κύκλο 5ων μπορεί να έχουμε μόνο στο συγκερασμένο σύστημα, σε άλλα συστήματα χορδίσματος (με 5ες μη συγκερασμένες), ο κύκλος γίνεται σπείρα των 5ων! Ο κύκλος κλείνει στο ισοσυγκερασμένο σύστημα διότι οι 5ες έχουν "πειραχθεί", για την ακρίβεια είναι "χαμηλωμένες", έτσι ώστε εκκινώντας από έναν δοσμένο φθόγγο και προχωρώντας κατά 5ες, μετά από 12 βήματα και σε εύρος 7 οκτάβων επιστρέφουμε στον αρχικό φθόγγο. Το Πυθαγόρειο χόρδισμα για παράδειγμα δεν κλείνει τον κύκλο κατά 23.46 cents, ένα διάστημα γνωστό ως Πυθαγόρειο κόμμα.
Μνημονικός κανόνας για την σειρά των διέσεων: Fat Cats Go Dancing At Eds Broiler.
Μνημονικός κανόνας για την σειρά των υφέσεων: Boogie Ends And Down Go Cats Fast.
Posted by
Dimitri Sykias
at
8:07 π.μ.
0
comments
Labels: Θεωρία Μουσικής
Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011
Μια Νύχτα για Ψάρεμα
Δυο γερόντοι κριεμπάρδηδες, νησιώτες Νυδρεώτες,
άστε ντούε, Αρβανίτες, σύντροφοι και γκιέρηδες,
με κάμπoσους, πολλούς, στην πλάτη χρόνους, λάσκους, λεύτερους,
ακόμα και αλόγιστους, ταλαίπωρους, αλμυρησμένους, θαλασσινούς.
Κουρασμένοι και κακοπερασμένοι,
είχουνε ξεχάσει πια από καιρό να ντουκιάρουν σε σεντόνια,
να ’ναι καλά οι μπατανίες, και τα σκευρωμένα τους πλευρά,
απ’ τα πανιόλα και τα κουβούσια, που δέχονταν τα κορμιά τους,
έτσι για κανά νύπνο της συφοράς.
Γερά, παλιά, σφυρηλατημένα, κόκαλα…
Σκουριασμένα κινήσανε λοιπόν για ψάρεμα με μερτικά, ως πάσα βράδυ,
ένα για τον καθένανε, κι ένα για τη παζαρομένη «κούντουλα».
Μόνε, κι αυτή μαθές το’θελε το κομπόδεμα για τα δικά της τα χαϊδέματα,
καψίματα, παλαμίσματα, φιασίματα, μπογιές, και διάφορα εργαλεία,
κόβανε κι αυτά μονέδα μπόλικια μαθές, από κάπου έπρεπε και τούτανε να βγούνε.
Έπρεπε νάχει τά κέφια της κι αυτή η βεργολυγερή να ντους κάνει τα χατήρια,
μη και πάρει η «αρχόντησα» τη κάτου βόλτα, και τους αφήσει σύξηλους καμνιά νώρα κακή.
Γερόντισα γέτιζα, και τούτηνη, σακατεμένη....
Ομώς ακόμα που το λέει η περδικούλα ντης.
Να δούμε το λοιπός το τι ντους έλαχε, και τι ’χαν ειπωμένα με κείνηνε τη γλώσσα ντους της εποχής,
τη ντόμπρα, τη κοφτή ντοπιολαλιά, τη μουσικάτη,
μ’ ένα σκαζμό αρβανίτικες εκφράσεις μαγειρεμένες μέσα ντης,
έτσι για νοστιμιά του λόγου,
καί νόμιζες οπού το στόμθι ντους έσταζε μέλι θυμαρίσιο
και η αναμνοή ντους μοσχοβόλαγε κάτι σα φούλι υδραίικο.
Και άσχημη δε βγήκε η συνταγή τούτηνης εδώ της γλώσσας,
κι ας ήτονε και μπάσταρδη, αλλά με το καιρό σιγά-σιγά αλίμονο, που έσβυσε για τά καλά, κι΄ούτε κανείς που τη θυμάται...
Για ψάρεμα που λες, που σε καλό ντους βγήκε,
αλλά όπου πολύ που τους πιλάτεψε το τρισκατάρατο, εκείνηνε ντη νυχτιά,
ντους έβγαλε την πίστη.
Posted by
Dimitri Sykias
at
4:26 μ.μ.
3
comments
Labels: Παραπομπές, Ποίηση
Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2011
Questiones quaedam Philosophiae
Αυτή είναι μια σελίδα από το σημειωματάριο του Νεύτωνα όταν ήταν προπτυχιακός φοιτητής στο Trinity College (κολέγιο τῆς Ἁγίας Τριάδας τοῦ Κέμπριτς) και το χρησιμοποίησε από το 1661 ως το 1665.
Το πανεπιστήμιο Κέμπριτζ, όπου δίδασκε ο πατέρας του Διαφορικού και Ολοκληρωτικού Λογισμού, επιτρέπει πλέον για πρώτη φορά τη διαδικτυακή πρόσβαση οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου στα ψηφιοποιημένα χειρόγραφα και πρωτότυπα τυπωμένα έργα του μεγάλου επιστήμονα. Μεταξύ αυτών βρίσκεται η πρωτότυπη τυπωμένη έκδοση του αριστουργήματός του Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica (Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας [στον σύνδεσμο ενδιαφέρον άρθρο του Γραμματικάκη]), μαζί με τις εμβόλιμες σχετικές χειρόγραφες σημειώσεις και απαντητικά σχόλια στους επικριτές του, που ο ίδιος είχε κάνει πάνω στο δικό του αντίτυπο.
Διαφορά, Αναλογία και Συμβάν, ό,τι χρειαζόταν να πάρει από τον Σταγειρίτη για την έννοια της παραγώγου!
Μακάρι να είχε προλάβει ο Αρχιμήδης! Σε αντίθεση με τον Sagan πάντως πιστεύω ότι το πνευματικό διάλειμμα του Άγιου Μάξιμου και του Ψευδο-Διονύσιου ήταν ψυχικά θεραπευτικό...
Πολλά χρόνια μετά το Λύκειο κατάλαβα ότι η Γραμματική και το Συντακτικό του Τζάρτζανου ήταν μαθηματικά βοηθήματα.
Posted by
Dimitri Sykias
at
1:33 μ.μ.
1 comments
Labels: Μαθηματικά
Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011
Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011
Περί χρόνου [και πάλι]
Posted by
Dimitri Sykias
at
4:44 π.μ.
8
comments
Labels: Σκέψεις
Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011
Η Διάβολος
Τελικά ακολούθησε μια άλλη σπουδαία Τέχνη, αυτήν των υπολογιστών - μου είχε προτείνει μια φορά να μου φέρει μια δισκέτα με ιούς υπολογιστών, τι να την κάνω, τον ρώτησα, να στέλνεται στους φίλους σας, μα τότε θα πάψουν να είναι φίλοι μου...
Με χαρά τώρα βλέπω να εκδίδεται η πρώτη του ποιητική συλλογή και μ' ακόμη μεγαλύτερη διαπιστώνω ότι η ποίηση συνεχίζει να συγκινεί και να εμπνέει τους νέους ανθρώπους. Ίσως αυτό να είναι και η μεγαλύτερη ελπίδα για το μέλλον.
Posted by
Dimitri Sykias
at
2:04 π.μ.
1 comments
Labels: Ποίηση





















