Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πιανιστική Τεχνική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πιανιστική Τεχνική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2026

CZERNY: General Study: Encyclopedia, Book III


Το Βιβλίο ΙΙΙ από την Πιανιστική Εγκυκλοπαίδεια του Carl Czerny.Περιέχει αποσπάσματα πιανιστικών έργων των συνθετών: Johann Peter Pixis, John Field, George Onslow, Carl Maria von Weber, Friedrich Kalkbrenner, Ignaz Moscheles, Carl Czerny και Henri Herz.

Το PDF μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Τα Βιβλία Ι & ΙΙ έχω ανεβάσει ήδη. Υπάρχει και ένα Βιβλίο IV, αυτό, μάλλον το επόμενο καλοκαίρι.

Για το Book I και για το Book II.

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2025

Συμβουλές για τον πιανίστα από τον Josef Hofmann


Δεν υπάρχουν απλοί κανόνες που να εγγυώνται μια επιτυχημένη εκτέλεση στο πιάνο. Ωστόσο, είναι εφικτό να βοηθηθεί κανείς σημαντικά από μικρές λεπτομέρειες που ίσως φαίνονται ασήμαντες, αλλά στην πραγματικότητα έχουν μεγάλη αξία.

Η πρωινή ώρα, αμέσως μετά το ξύπνημα, είναι ιδανική για μελέτη. Το μυαλό είναι καθαρό και ξεκούραστο μετά τον ύπνο, γεγονός που επιτρέπει πιο αποδοτική εξάσκηση. Δεν είναι υπερβολή να πω: παίξτε για μία ώρα ή, έστω, για μισή ώρα πριν από το πρωινό σας. Η διαύγεια του νου εκείνη τη στιγμή μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Μια πρακτική συμβουλή: καθαρίστε τα πλήκτρα του πιάνου, όπως ακριβώς καθαρίζετε τα χέρια σας. Το φαγητό έχει πάντα καλύτερη γεύση όταν σερβίρεται σε καθαρό τραπέζι. Το ίδιο ισχύει και για το πιάνο: η καθαρή εκτέλεση απαιτεί καθαρά πλήκτρα.

Όσον αφορά την πρακτική εξάσκηση, θα πρότεινα να μην εξασκείστε για περισσότερο από μία ώρα συνεχόμενα. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ανάλογα με τη σωματική και πνευματική σας κατάσταση, μπορείτε να φτάσετε τις δύο ώρες. Μετά από αυτό, βγείτε έξω για έναν περίπατο και ξεχάστε τελείως τη μουσική. Αυτή η νοητική "αποσύνδεση" είναι απολύτως απαραίτητη για να ωριμάσουν τα αποτελέσματα της δουλειάς σας στο υποσυνείδητο. Έτσι, οι νέες γνώσεις θα ενσωματωθούν καλύτερα στο σώμα σας.

Σκεφτείτε τη διαδικασία σαν την εμφάνιση μιας φωτογραφίας πάνω σε μια φωτογραφική πλάκα, που σταθεροποιείται μέσα σε λουτρό αργύρου. Αν δεν δώσετε στη φύση τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσει αυτή τη διαδικασία, τα αποτελέσματα των προηγούμενων προσπαθειών σας θα εξαφανιστούν και θα χρειαστεί να ξεκινήσετε από την αρχή τη "φωτογράφιση".

Ναι, φωτογράφιση! Διότι κάθε ακουστική ή ηχητική εικόνα αποτυπώνεται μέσω της ακοής στον εγκέφαλο. Ο πιανίστας αναπαράγει αυτές τις εγγραφές μέσω των δακτύλων του και, με τη βοήθεια του οργάνου, τις μεταφράζει ξανά σε ηχητικές εικόνες.

Μετά από κάθε μισή ώρα εξάσκησης, κάντε ένα μικρό διάλειμμα μέχρι να νιώσετε ξεκούραστοι. Συχνά αρκούν μόλις πέντε λεπτά. Ακολουθήστε το παράδειγμα του ζωγράφου, ο οποίος κλείνει για λίγο τα μάτια του, ώστε, όταν τα ανοίξει ξανά, να αποκτήσει μια φρέσκια εντύπωση των χρωμάτων.

Τετάρτη 14 Ιουνίου 2023

Κλίμακες - Αρπισμοί - Συγχορδίες (Updated 2024-11-23)

Περιεχόμενα
1. Μείζων Τρόπος (κλίμακες - αρπισμοί - συγχορδίες κύριων βαθμίδων)
2. Ελάσσων Τρόπος / αρμονικός & μελωδικός (κλίμακες - αρπισμοί - συγχορδίες κύριων βαθμίδων)
3. Χρωματική Κλίμακα
4. Αρπισμοί Εβδόμης
5. Συγχορδίες Ελαττωμένης Έβδομης (Ντιμινουίτες)

Το αρχείο μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

! Διόρθωσα μερικά λάθη στους δακτυλισμούς


 

Τρίτη 3 Ιουλίου 2012

CRESTON: Virtuoso Technique

Από μια έρευνα στο διαδίκτυο διαπίστωσα ότι οι ασκήσεις δεξιοτεχνίας για πιάνο του Creston "Virtuoso Technique" δεν υπάρχουν ούτε για αγορά, ούτε καν για ελεύθερη καταβίβαση. Δεν τις αναφέρει καν ο κατάλογος έργων του εκδοτικού οίκου Schirmer. Με την νομική συνιστώσα τακτοποιημένη λοιπόν και την ηθική - απορρέουσα εκ της νομικής - ήσυχη κατά το προσφάτως λεχθέν, αποφάσισα να τις αντιγράψω και επιμεληθώ στο Sibelius. Μπορείτε να τις κατεβάσετε σε μορφή PDF από εδώ.
Οι 52 ασκήσεις για πιάνο του Paul Creston, ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΡΤΟΥΟΖΟΥ ΠΙΑΝΙΣΤΑ, συνοψίζουν με ένα σαφή και αποτελεσματικό τρόπο όλη σχεδόν την απαιτούμενη τεχνική για τον πιανίστα. Υπάρχουν πολλές και εξαιρετικές συλλογές πιανιστικών ασκήσεων δεξιοτεχνίας, από αυτές του Hanon μέχρι αυτές - που αποδίδονται - στον Liszt. Η παρούσα συλλογή συνδυάζει την διανοητική εξάσκηση (απαιτείται γνώση θεωρίας, αρμονίας, ικανότητα μεταφοράς) με την μυϊκή (καλύπτεται το σύνολο σχεδόν των μυϊκών κινήσεων του χεριού κατά την εκτέλεση στο πιάνου). Κατά τη γνώμη του γράφοντος στέκονται ανάμεσα στην μηχανική επαναληπτικότητα των ασκήσεων του Hanon και στην λεπτολόγα και εξονυχιστική, εγκυκλοπαιδικού τύπου, σειρά ασκήσεων του Liszt.
Οι πρώτες οκτώ ασκήσεις προορίζονται για καθημερινή μελέτη και καλύπτουν τις βασικές μυϊκές κινήσεις του πιανίστα:
  1. Κίνηση των δακτύλων - κάθετη και οριζόντια (πλευρική)
  2. Χέρι (“καρπός”) με πλευρική κίνηση του βραχίονα
  3. Πλευρική κίνηση του καρπού και επέκταση (άνοιγμα) των δακτύλων
  4. Πλευρική κίνηση του βραχίονα
  5. Περιστροφή του πήχυ
  6. Ο αντίχειρας κάτω από την παλάμη και η παλάμη πάνω από τον αντίχειρα
  7. Ενδυνάμωση του χεριού κατά την κρούση των πλήκτρων
  8. Ευκινησία των δακτύλων κατά την εκτέλεση staccato
Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην οριζόντια/πλευρική κίνηση των δακτύλων λόγω της σπουδαιότητας αυτής της τεχνικής σε μουσικά τεμάχια που υπερβαίνουν την κλειστή θέση των πέντε δακτύλων. Συγκρίνετε τις ασκήσεις 9a) και 10a). Η Άσκηση 9a) είναι μια τυπική άσκηση πέντε δακτύλων, η άσκηση 10a) ομοιάζει με την 9a) προσθέτει όμως και την πλευρική κίνηση του αντίχειρα. Η ίδια σύγκριση μπορεί να γίνει και μεταξύ των ασκήσεων 20a) και 20b), ή μεταξύ των ασκήσεων 23 και 24.
Οι ασκήσεις αυτές προορίζονται για τον προχωρημένο πιανίστα, πολλές όμως εξ αυτών μπορούν να προσαρμοστούν και για τους λιγότερο προχωρημένους, ή πιανίστες με μικρά χέρια. Στον αγγλικό πρόλογο δίνεται ένας τρόπος προσαρμογής των ασκήσεων, ιδιαίτερα αυτών που απαιτούν μεγάλα “ανοίγματα” χεριού.
Πολλές ασκήσεις είναι γραμμένες σε ένα πεντάγραμμο, παίζονται και με τα δύο χέρια σε απόσταση μιας ή δύο οκτάβων. Πάνω από τους φθόγγους αναγράφεται ο δακτυλισμός του δεξιού χεριού (r.h) και κάτω του αριστερού (l.h).
Πρόσθεσα έναν τίτλο σε κάθε άσκηση που εστιάζει στην τεχνική που πρόκειται να μελετηθεί, καθώς και ορισμένους επιλέον τρόπους μελέτης. Σε πολλές ασκήσεις παρατίθεται και ο αρμονικός σκελετός ως βοήθημα για την μεταφορά των ασκήσεων (transporto).
Αν οι ασκήσεις αυτές δεν μελετηθούν ορθά μπορούν να οδηγήσουν σε τελείως αντίθετα των προσδοκώμενων αποτελέσματα, πιθανόν και σε δυσάρεστα (σφιξίματα, τενοντίτιδες κλπ). Ως εκ τούτου, ιδίως για τον μη προχωρημένο σπουδαστή, θεωρείται απαραίτητη η καθοδήγηση και ο έλεγχος ενός δασκάλου.
•

Κυριακή 29 Αυγούστου 2010

Busoni I: Κανόνες Μελέτης για τον Πιανίστα

1. Κατά την μελέτη ενός τμήματος έργου χρησιμοποίησε τον πιο δύσκολο δακτυλισμό για εξάσκηση. Μόλις το μάθεις μ’ αυτόν τον τρόπο παίξε το με τον ευκολότερο.
2. Αν συναντήσεις μια ιδιαίτερη τεχνική δυσκολία σε ένα μέρος έργου, μελέτησε όλα τα παρόμοια μέρη έργων που μπορείς να θυμηθείς [με την ίδια τεχνική δυσκολία] για να συστηματοποιήσεις τον τρόπο παιξίματος σου.
3. Πάντα συνδύαζε την μελέτη σπίτι σου με εκείνη σε μια αίθουσα συναυλιών. Συχνά η δυσκολία δεν βρίσκεται στις νότες αλλά στα διάφορα επίπεδα δυναμικής.
4. Ποτέ μην παρασύρεσαι από το ταμπεραμέντο σου, σε αντίθετη περίπτωση ποτέ δεν θα καταφέρεις να παίξεις ένα έργο τεχνικά τέλεια.
5. Ποτέ μην επιμένεις να παίξεις τέλεια έργα που στο παρελθόν έχεις μελετήσει άσκημα ή χωρίς επιτυχία. Συνήθως αυτό δεν πετυχαίνει. Εάν όμως στο μεταξύ έχεις αλλάξει ολοκληρωτικά τον τρόπο παιξίματος σου, ξεκίνα τη μελέτη του έργου από την αρχή σαν να μην το ήξερες καθόλου.
6. Μελέτα οποιοδήποτε έργο σαν να ήταν το πιο δύσκολο στον κόσμο. Προσπάθησε να προσεγγίσεις σπουδές για αρχάριους από την σκοπιά ενός βιρτουόζου. Θα εκπλαγείς όταν δεις πόσο δύσκολο είναι να παίξεις Czerny, Cramer, ή ακόμη και Clementi.
7. O Bach είναι το θεμέλιο της πιανιστικής τεχνικής, ο Liszt το αποκορύφωμα. Η μελέτη και των δυο τους κάνει το παίξιμο του Beethoven εφικτό.
8. Προσέγγισε το παίξιμο του πιάνου με την ιδέα ότι κάθε τι είναι δυνατόν, ακόμη και αν σου φαίνεται αδύνατον, ή ακόμη κι αν είναι πραγματικά αδύνατον για σένα.
9. Φρόντιζε την κατάσταση της τεχνικής σου, έτσι θα μπορέσεις να αφιερώσεις όλη σου την ενέργεια κατά την μελέτη ενός καινούριου έργου στην διανοητική και μουσική του πλευρά και τα τεχνικά προβλήματα δεν θα σου γίνουν εμπόδιο.
10. Ποτέ μην παίζεις απρόσεχτα, ακόμη κι αν κανείς δεν σε ακούει.
11. Ποτέ μην προσπερνάς ένα λάθος κατά την διάρκεια της μελέτης χωρίς να επαναλάβεις σωστά το εν λόγω σημείο. Αν δεν μπορείς να το κάνεις επειδή παίζεις μπροστά σε άλλους κάνε το αργότερα όταν θα είσαι μόνος σου.
12. Φρόντισε να μελετάς καθημερινά.
Ferruccio Dante Michelangelo Benvenuto BUSONI
από το Übungen und Studien für Klavier, Breitkopf & Härtel (1968)
♦

Οι κανόνες αυτοί αφορούν στη μελέτη κάθε οργάνου, ακόμη και στο συνθέτη ή αναλυτή.
• Το [2] για τη σύνθεση θα το τροποποιούσα ως εξής: Αν έχεις μια μουσική ιδέα και δεν ξέρεις πως να την υλοποιήσεις τεχνικά ψάξε ανάλογα τμήματα έργων άλλων συνθετών και δες πως την υλοποίησαν αυτοί. Ποτέ να μην ξεκινάς όμως από την ιδέα ενός άλλου και να προσπαθείς να την κάνεις δικιά σου (εντούτοις υπάρχουν πολλά πετυχημένα παραδείγματα αυτής της μεθόδου, για παράδειγμα το κοντσέρτο για πιάνο του Grieg με πρότυπο αυτό του Schumann).
• Στο [4] θα συμπλήρωνα: στην περίπτωση που δεν έχεις ταμπεραμέντο καλύτερα ασχολήσου με κάτι άλλο.
• Το [5] θα μπορούσε να γενικευτεί για τη ζωή: Ποτέ μην επιμένεις να ζήσεις τέλεια μια κατάσταση που στο παρελθόν έχεις ζήσει άσκημα ή χωρίς επιτυχία. Αν στο μεταξύ έχεις αλλάξει, θα έχει αλλάξει και η κατάσταση άρα δεν πρόκειται να ζήσεις το ίδιο πράγμα.
• Στο [7] φαίνεται πως ο Busoni αξιολογούσε, τουλάχιστον τεχνικά, αυτούς τους τρεις μεγάλους συνθέτες.
• Για το [8]: αν μπορείς να το κάνεις στο πιάνο τότε μπορείς να το κάνεις και στη ζωή σου. Δυστυχώς η σχέση είναι μόνο αναγκαία, αλλά ήδη αυτό είναι πάρα πολύ.
• Το [9] ισχύει και για τον συνθέτη. Ο Brahms το πρωί με τον καφέ του έλυνε και κάνα θέμα αυστηρής αντίστιξης για ζέσταμα. Οι Glazunov και Tchaikovsky στο απόγειο της συνθετικής τους καριέρας στράφηκαν στη φούγκα για να εκλεπτύνουν και να κρατήσουν σε φόρμα την τεχνική τους.
• Κατά τη γνώμη μου ο κανόνας [12] είναι από τους πιο σημαντικούς. Ο Σκαλκώτας έλεγε: γράφε κάτι κάθε μέρα έστω κι αν την επόμενη το σκίσεις. Οι Stravinsky , Rachmaninov και Takemitsu, ανάμεσα σε πολλούς άλλους,  είχαν ωράριο δημόσιου υπαλλήλου όταν συνέθεταν. O Igor ακόμη κι όταν δεν είχε έμπνευση καθόταν στο γραφείο του έξυνε τα μολύβια του ή καθορόγραφε τα χθεσινά. O Sergei κλεινόταν στο δωμάτιο του αυστηρά συγκεκριμένες ώρες και κανείς από την οικογένεια του δεν τολμούσε να τον ενοχλήσει. O Toru 9 το πρωί με 2 συνέθετε, μετά έκανε μια βόλτα στο δάσος κοντά στο σπίτι του και το απόγευμα έπαιρνε το τρένο για το Tokyo όπου έβλεπε τους φίλους του. Η συμβουλή της Bachauer είναι η καλύτερη: θα λες, έχω να παίξω πιάνο και να κάνω αυτό, έχω να παίξω πιάνο και να κάνω εκείνο, έχω να παίξω πιάνο και να κάνω το άλλο, ... [Οι μαθητές συνήθως και πολλές φορές κι εμείς οι μεγαλύτεροι, χρησιμοποιούμε την οπισθοβατική μορφή και την άρνηση μιας των προκειμένων του αποφθέγματος: είχα να κάνω αυτό και δεν διάβασα, είχα...]. Η απόφαση αυτή είναι απόφαση ζωής και δεν είναι για όλους μας. Σ' ένα ντοκιμαντέρ η Gina γλυκά παραπονιόταν: πηγαίνοντας στο επόμενο ρεσιτάλ μου έβλεπα μέσα από το παράθυρο του τρένου περνώντας από ένα χωριό, αγαπημένες τις οικογένειες  να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα.