Κυριακή 6 Ιουνίου 2010
Σπουδές για Πιάνο: ΙΙ. Looking Ahead
Posted by
Dimitri Sykias
at
1:29 μ.μ.
3
comments
Labels: Μουσικά Έργα, Σπουδές για Πιάνο, Video
Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010
Μικρές Ιστορίες 4: Ο ασθενής Paganini
- Τεσσάρων χρονών έπαθε ιλαρά και κινδύνεψε να πεθάνει.
- Πέντε χρονών έπαθε ερυθρά.
- Δεκατεσσάρων πνευμονία.
- Γύρω στα είκοσι, χρόνια κολίτιδα.
- Ένας επίμονος βήχας τον συνόδευε σε όλη τη ζωή του.
- Το 1832 στο Παρίσι παθαίνει πνευμονική αιμορραγία.
- Υπέφερε συχνά από δύσπνοια.
- Είχε πολύ ευαίσθητο δέρμα και όλη του τη ζωή φορούσε φανελένια εσώρουχα.
- Είχε αϋπνίες.
- Είχε μεγάλη ευαισθησία στα μάτια και πάντα φορούσε μπλε γυαλιά.
- Είχε αιμορροΐδες, πρωκτική στένωση και ρευματισμούς.
- Το 1822 κόλλησε σύφιλη. Ο υδράργυρος που πήρε για να την καταπολεμήσει έδωσε στο δέρμα του ένα πολύ ιδιαίτερο χρώμα. Το άλλο φάρμακο για τη σύφιλη, το όπιο, του δημιούργησε έντονα ψυχολογικά προβλήματα.
- Έπασχε από κατάθλιψη. Τον ταλαιπωρούσε για μέρες ή ακόμη και μήνες.
- Λόγω της σύφιλης και προβληματικών σιαγόνων έχασε όλα του τα δόντια.
- Είχε στομαχικά προβλήματα.
- Είχε πρόβλημα με τον προστάτη του και έκανε σε συχνούς καθετηριασμούς. Αυτό με τη σειρά του οδήγησε σε μόλυνση της ουροδόχου κύστης του.
- Προς το τέλος της ζωής του έχασε τη φωνή του.
- Έπαιρνε ότι φάρμακο του πρότειναν, γυρεύοντας απεγνωσμένα τη μαγική θεραπεία για τις ασθένειες του. Μερικά εξ αυτών επιδείνωναν τις ασθένειες του. Ταυτόχρονα προσπαθούσε να εξαγνίσει τον οργανισμό του με καθαρτικά.
- Οι ιατροί Richard D. Smith και John W. Worthington αποδίδουν τα τεράστια ανοίγματα του αριστερού του χεριού σε ασθένεια του συνδετικού ιστού των αρθρώσεων και της εξοντωτικής μελέτης στη νεότητα του. Λένε ότι μπορούσε να κάμψει τον αντίχειρα του και να ακουμπήσει το μικρό του δάκτυλο! (Journal of the American Assosiation, 1967).
- Άλλοι ιατροί αποδίδουν τα ανοίγματα του χεριού του στο σύνδρομο Marfan.
- Το 1836, είχε σταματήσει από το1834 τα κοντσέρτα, άνοιξε καζίνο στο Παρίσι. Αμέσως φαλίρισε, δημοπράτησε τα υπάρχοντα του, ακόμη και τη συλλογή των μουσικών του οργάνων για πληρώσει τα χρέη του και έπεσε σε βαθιά κατάθλιψη.
- Στις 27 Μαίου του 1840 πέθανε στη Νίκαια της Γαλλίας από εσωτερική αιμορραγία. Δεν τον έψαλλε παπάς. Λόγω της φημολογούμενης σχέσης του με τον Διάβολο (άφηνε αυτή τη φήμη να διαχέεται ενόσω ζούσε), η Καθολική Εκκλησία αρνήθηκε την ταφή του στην Γένοβα. Κατάφερε να βρει την αιώνια ησυχία του στο κοιμητήριο της Πάρμας το 1896.
Δεν υπάρχει ανάλογο του αριστερού του.
Posted by
Dimitri Sykias
at
1:29 π.μ.
8
comments
Labels: Ιστορία Μουσικής, Μικρές Ιστορίες, PAGANINI Nicolo
Πέμπτη 27 Μαΐου 2010
Σπουδές για Πιάνο: Ι. Prelude
Posted by
Dimitri Sykias
at
11:31 π.μ.
6
comments
Labels: Μουσικά Έργα, Σπουδές για Πιάνο, Video
Τετάρτη 26 Μαΐου 2010
Η Μουσική του Σύμπαντος
Ο Αϊνστάιν κάποτε είχε πει πως αν μια θεωρία δεν παρέχει μια εικόνα που να μπορεί να καταλάβει κι ένα παιδί, τότε μάλλον είναι άχρηστη. Ευτυχώς, πίσω από τη θεωρία χορδών κρύβεται μια πολύ απλή φυσική εικόνα, μια εικόνα που βασίζεται στη μουσική.
Σύμφωνα με τη θεωρία χορδών, αν είχαμε ένα υπερ-μικροσκόπιο που να μας επιτρέπει να κοιτάξουμε στο εσωτερικό του ηλεκτρονίου, θα βλέπαμε πως δεν είναι ένα σημειακό σωματίδιο αλλά μια παλλόμενη χορδή. (Ο λόγος που τα υποατομικά σωματίδια φαίνονται σημειακά, είναι επειδή αυτή η μικροσκοπική χορδή μήκους Πλανκ, δηλαδή 10^-33 εκατοστών, είναι ένα δισεκατομμύριο δισεκατομμύρια φορές μικρότερη από το πρωτόνιο.) Αν μπορούσαμε να κρούσουμε αυτή τη χορδή, η ταλάντωση της θα άλλαζε και το ηλεκτρόνιο θα μετατρεπόταν σε νετρίνο. Αν την χτυπούσαμε ξανά, από νετρίνο θα γινόταν κουάρκ. Και αν τη χτυπούσαμε με αρκετή δύναμη, το ηλεκτρόνιο θα μπορούσε να μετατραπεί σε οποιοδήποτε από τα γνωστά υποατομικά σωματίδια. Έτσι, η θεωρία χορδών εξηγεί γιατί υπάρχουν τόσα διαφορετικά υποατομικά σωματίδια. Τα σωματίδια είναι απλά οι διάφορες «νότες» που μπορούν να παιχτούν σε μια υπερχορδή. Για παράδειγμα, σε μια χορδή βιολιού οι νότες λα, σι ή ντο δίεση δεν είναι βασικές. Χτυπώντας τη χορδή με διάφορους τρόπους, μπορούμε να παράγουμε όλες τις νότες της μουσικής κλίμακας. Η σι ύφεση, λόγου χάρη, δεν είναι πιο βασική από την σολ. Είναι όλες νότες σε μια χορδή βιολιού. Παρόμοια, τα ηλεκτρόνια και τα κουάρκ δεν είναι βασικά, η χορδή όμως είναι. Στην ουσία, μπορούμε να πούμε ότι όλα τα υποατομικά σωματίδια που υπάρχουν στο σύμπαν είναι απλώς οι διαφορετικές ταλαντώσεις της χορδής και οι φυσικοί νόμοι είναι οι «αρμονίες» της.
Οι χορδές χωρίζονται και ξαναενώνονται, δημιουργώντας τις ατομικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ ηλεκτρονίων και πρωτονίων. Έτσι, μέσω της θεωρίας χορδών, μπορούμε να αναπαράγουμε όλους τους νόμους της ατομικής και πυρηνικής φυσικής. Οι «μελωδίες» που γράφονται στις χορδές αντιστοιχούν στους νόμους της χημείας. Με άλλα λόγια, μπορούμε να παρομοιάσουμε το σύμπαν με μια αχανή συμφωνία εγχόρδων.
Η θεωρία χορδών εξηγεί τα σωματίδια της κβαντικής θεωρίας ως μουσικές νότες του σύμπαντος, αλλά ταυτόχρονα εξηγεί και τη θεωρία της σχετικότητας -ως η χαμηλότερη ταλάντωση της χορδής, ως σωματίδιο με σπιν δύο και μηδενική μάζα, που μπορεί να ερμηνευθεί ως βαρυτόνιο, δηλαδή ως σωματίδιο ή κβάντο βαρύτητας. Υπολογίζοντας τις αλληλεπιδράσεις αυτών των βαρυτονίων, βρίσκουμε την παλιά θεωρία του Αϊνστάιν για τη βαρύτητα, σε κβαντική μορφή. Η χορδή, καθώς κινείται, σπάει και ξανασχηματίζεται, θέτει τεράστιους περιορισμούς στο χωρόχρονο. Αναλύοντας αυτούς τους περιορισμούς, βρίσκουμε πάλι με πολύ απλό τρόπο τη θεωρία του Αϊνστάιν. Κατά τον Έντουαρντ Γουίτεν, αν δεν είχε ανακαλύψει τη σχετικότητα ο Αϊνστάιν, μπορεί να την ανακαλύπταμε ως παράγωγο της θεωρίας χορδών. Κατά μία έννοια, η γενική σχετικότητα μας παρέχεται τζάμπα.
Ένας από τους λόγους που η θεωρία χορδών είναι τόσο γοητευτική είναι ότι παρομοιάζεται με τη μουσική. Το παράδειγμα της μουσικής μας βοηθά να κατανοήσουμε τη φύση του σύμπαντος, σε υποατομικά αλλά και συμπαντικό επίπεδο. Όπως έγραψε κάποτε ο γνωστός βιολιστής Γεχούντι Μενουχίν, «Η μουσική επιβάλλει τάξη στο χάος. Ο ρυθμός μετατρέπει την απόκλιση σε ομοφωνία, η μελωδία δίνει συνέχεια στο ασύνδετο και η αρμονία κάνει το ασύμφωνο συμβατό.»
Ο Αϊνστάιν έγραφε πως, μέσα από την αναζήτηση μιας ενοποιημένης θεωρίας πεδίου, θα κατάφερνε να «διαβάσει τον θεϊκό νου». Αν η θεωρία χορδών είναι σωστή, τότε ο νους του Θεού είναι η κοσμική μουσική που αντηχεί στα πέρατα του υπερχώρου των δέκα διαστάσεων. Οπως είπε κάποτε ο Γκόντφριντ Λάιμπνιτς, «Η μουσική είναι η ή αριθμητική άσκηση της ψυχής που ασύνειδα υπολογίζει.»
Ιστορικά, αυτή η σύνδεση μεταξύ μουσικής και επιστήμης ανάγεται στο πέμπτο π.Χ. αιώνα και τους Έλληνες Πυθαγόρειους, που ανακάλυψαν τους νόμους της αρμονίας και τους εξέφρασαν με μαθηματικό τρόπο. Οι Πυθαγόρειοι κατάλαβαν ότι ο τόνος μιας χορδής λύρας που πάλλεται αντιστοιχεί στο μήκος της. Διπλασιάζοντας το μήκος της χορδής, η νότα κατεβαίνει μία ολόκληρη οκτάβα, ενώ μειώνοντας την στα δυο τρίτα του αρχικού της μήκους, ο τόνος αλλάζει κατά ένα διάστημα πέμπτης. Επομένως, οι νόμοι της μουσικής και της αρμονίας μπορούν να εκφραστούν ως συγκεκριμένες αριθμητικές σχέσεις. Γι' αυτό οι Πυθαγόρειοι έλεγαν το περίφημο «τα πάντα είναι αριθμός» [Τα των αριθμών στοιχεία των όντων πάντα... είναι]. Στην αρχή, ενθουσιασμένοι με το εύρημα τους, αποτόλμησαν να το εφαρμόσουν σε ολόκληρο το σύμπαν. Η προσπάθεια τους όμως απέτυχε λόγω της απίστευτης πολυπλοκότητας της ύλης. Κατά μία έννοια, πάντως, με τη θεωρία χορδών, οι φυσικοί αναβιώνουν το όραμα των αρχαίων Πυθαγορείων.
Σχολιάζοντας αυτή την ιστορική σύνδεση, ο Τζέιμι Τζέιμς είπε κάποτε: «Η μουσική και η επιστήμη ταυτίζονταν [άλλοτε] τόσο βαθιά που όποιος υπαινισσόταν ότι διαφέρουν επί της ουσίας θεωρούνταν αδαής, [ενώ σήμερα] όποιος υποστηρίζει ότι έχουν οτιδήποτε κοινό διατρέχει τον κίνδυνο να χαρακτηριστεί από τους μεν φιλισταίος και από τους δε ανίδεος -και, το χειρότερο, από όλους εκλαϊκευτής.»
Posted by
Dimitri Sykias
at
12:57 π.μ.
3
comments
Labels: Σκέψεις
Πέμπτη 13 Μαΐου 2010
Κυριακή 9 Μαΐου 2010
Οι Άλλοι
Να το βίντεο:
01/12
02/12
03/12
04/12
05/12
06/12
07/12
08/12
09/12
10/12
11/12
12/12
Posted by
Dimitri Sykias
at
3:46 μ.μ.
8
comments
Labels: Μαθηματικά, Σκέψεις
Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
Κυριακή 25 Απριλίου 2010
Δευτέρα 5 Απριλίου 2010
Metropolis Project
Βρήκα το παραπάνω βίντεο, απόσπασμα από το Metropolis του Fritz Lang, στο νεοπαγές ιστολόγιο του silezukuk. Κάποιος είχε βάλει μουσική (εδώ), πιθανώς καλή, αλλά όχι της προτίμησης μου. Σαν άσκηση περισσότερο, αλλά και για να περάσω ευχάριστα και δημιουργικά όπως λεν τον χρόνο των πασχαλινών διακοπών αποφάσισα να φτιάξω ένα δικό μου soundtrack.
Τεχνικά Θέματα
Τους περισσότερους δεν θα ενδιαφέρει αυτή η παράγραφος, πιθανώς όμως κάποιος που ασχολείται με το θέμα να βρει κάποια χρήσιμη ιδέα.
Όλες οι εργασίες έγιναν με τον Mac, το PC μου χρησιμεύει πια για να κατεβάζω τα επεισόδια του Lost. Κατέβασα το video σε μορφή flv από το διαδίκτυο με το Real Player Downloader, το iSkysoft περιέργως αρνήθηκε να με εξυπηρετήσει. Ακολούθησε η μετατροπή του σε mp4 με το πάντα συνεργάσιμο Flv Crunch. Στο Final Cut Pro (FCP από δω και πέρα) έκοψα τους τίτλους και κάποια άλλα frames που δεν ήθελα, έβαλα διακριτικά κάποια video transitions στις ραφές και έκανα export σε mov το τελικό αρχείο χωρίς ήχο (εδώ μπορείτε να βρείτε την επεξήγηση αρκετών όρων από το κόσμο του video καθώς και τεχνικές και tutorials). Αρχίζει τώρα η δουλειά με το Sibelius. Είχα το video στον υπολογιστή, τη μουσική στο χαρτί και τώρα έπρεπε να μπει και η μουσική στον υπολογιστή και το κυριότερο, να συγχρονιστεί με το video. Είμαι αρχάριος στο Sibelius, πολλώ δε μάλλον στη δημιουργία soundtrack (ρίξτε και μια ματιά κι εδώ), που σημαίνει συγχρονισμό (να για το τι μπορεί να κάνει το Sibelius με το video). Μην σας κουράζω με τις λεπτομέρειες, μετά από λίγο διάβασμα βρήκα τον τρόπο και είναι σχετικά απλός. Με την βοήθεια των Hit Points και των σχετικών Plugins για το τέντωμα και μάζεμα τις μουσικής “έφερα” τις νότες πάνω στα σημεία που είχα επιλέξει στο video. Και σ' αυτό εύχρηστο το Sibelius, δεν σου δίνει την δυνατότητα όμως να βλέπεις το video σε frames, ούτε έχει μπάρα με Time Code κι έτσι πρέπει να έχεις αρκετά ευέλικτο δάκτυλο για να σημαδέψεις με ακρίβεια το video (λίγο Hanon δεν βλάπτει για την περίσταση...). Η μουσική και το video βγήκαν από το Sibelius απόλυτα συμφιλιωμένα αλλά όχι σε σάρκα μία. Το FCP γίνεται εύκολα κουμπάρος στο γάμο τους, θέλησα όμως να δοκιμάσω και το Logic για να βάλω και τον ήχο της ομιλίας προς την αρχή του video (προέρχεται από Internet Archive, κάποιος διαβάζει στα αγγλικά το πρώτο κεφάλαιο του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου. Παρεμπιπτόντως από το Internet Archive μπορείτε να κατεβάσετε free videos, audio και βιβλία). Και τα πρώτα σύννεφα στη σχέση video και μουσικής φάνηκαν! Να τι είχε γίνει: το Sibelius είχε βάλει κάποια secs silence στην αρχή του audio και όλα πήγαν λίγο πιο πέρα... Με προσοχή απομάκρυνα την ανεπιθύμητη σιωπή και video και μουσική τα ξαναβρήκαν. Το Logic προσφέρει τη δυνατότητα εγγραφής audio σε video – Export Audio to Movie – και μάλιστα έχει την δυνατότητα να σβήσει την προϋπάρχουσα μουσική του video. Το δοκίμασα, το αποτέλεσμα ήταν ικανοποιητικό, αλλά στο τέλος μου έκοβε το audio απότομα. Κατάλαβα ότι σταματούσε την εγγραφή εκεί που τελείωνε το video και άφηνε απόξω την ουρά του reverb. Δεν μπόρεσα να το διορθώσω και αποφάσισα να δικαιώσω τα 300 και πλέον ευρώ που ξόδεψα για το FCP. Έκανε τη δουλειά γρήγορα, εύκολα και αξιόπιστα. Συμπίεσα τέλος με το Compressor τα 80 ΜΒ σε 33 για να γίνει πιο φιλικό στο YouTube (κι εδώ πρόβλημα: ενώ το YouTube δέχτηκε και ανέβασε τα 80 ΜΒ σε mov (δέχεται μέχρι 2 GB και 10 λεπτά video, λέει), έδειχνε την εικόνα αλλοιωμένη. Με τα 33 ΜΒ μου έκανε τη χάρη. Πιθανώς να υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τα mov αρχεία, δεν είχα αντιμετωπίσει ανάλογο με τα wmv και avi.Οι ήχοι που που χρησιμοποίησα προέρχονται από την πλήρη Garritan New Personal Orchestra 4 και παίζουν με το ARIA Player, όχι με τα Sibelius Essentials. Από εδώ μπορείτε να κατεβάσετε την παρτιτούρα με σημειωμένα τα Hit Points (σημεία συγχρονισμού audio και video). Η ενορχήστρωση έγινε προσέχοντας να ακούγεται το MIDI καλά, αν ήταν για πραγματική ορχήστρα πολλά πράγματα θα έπρεπε να γίνουν διαφορετικά.
Posted by
Dimitri Sykias
at
10:04 μ.μ.
11
comments
Labels: Μουσικά Έργα, Video
Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010
Sibelius/Finale Tips 3: Οι Ελάσσονες Κλίμακες μέσω Φιλανδίας
Έγραψα αυτές τις σημειώσεις με το Sibelius 6. Για καιρό είχα μια ελεύθερη σχέση μαζί του και πρόσφατα αποφάσισα να την επισημοποιήσω και να χωρίσω οριστικά από το Finale, μια σχέση 20 χρόνων σχεδόν. Το δίλημμα επιλογής προγράμματος σημειογραφίας είναι κλασικό και του τύπου: Ολυμπιακός–Παναθηναϊκός, ΠαΣοΚ–ΝΔ, Mac–PC κλπ. Το μόνο που μπορεί να απαντηθεί άμεσα, με ακρίβεια και τελειωτικά είναι το πρώτο: σαφώς και Ολυμπιακός!
Το Sibelius υπερέχει του αντιπάλου του – απ' όσο τουλάχιστον πρόλαβα να δω στην βδομάδα του μέλιτος που διανύουμε – στα παρακάτω σημεία:
Γενικά
Το ανοίγεις γράφεις τη μουσική σου κι όλα τ' άλλα τα κάνει μόνο του. Το διαφημιστικό για το Sibelius είναι από τα λίγα του είδους που λεν την αλήθεια (Perfect Scores / Up to twice as fast). Μα κι αν θέλεις να πας πιο βαθιά και να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου, πάλι παραπονεμένος δεν θα μείνεις.
Text Input
"Δεν υπάρχει μόνο λογοτεχνικό, αλλά και τυπογραφικό ύφος" .
Ριζικά διαφορετική η εισαγωγή κειμένου στα δυο προγράμματα. Figured Bass, Fingerings και άλλα εργαλεία για το δάσκαλο είναι άμεσα διαθέσιμα στον Φιλανδό. Το Finale προτείνει δυο τρεις δύσχρηστες λύσεις για την εισαγωγή του ενάριθμου βάσιμου, πρότεινα κι εγώ μια εδώ. Τίποτα καλύτερο από το να κάνεις δεξί κλικ και να περνάς μια Fr.+6, χαιρέκακα χαμογελώντας για το πόσο θα παιδέψει τους μαθητές σου! Τα Word Menus του είναι λειτουργικότατα και εύκολα παραμετροποιήσιμα. Για να κάνεις τα πράγματα βέβαια να δουλέψουν όπως θέλεις και να εξαντλήσεις τις δυνατότητες των εργαλείων πρέπει να τρέξουν τα μάτια σου χιλιόμετρα πάνω στο εγχειρίδιο χρήσης.
Magnetic Layout
"Η εξωτερική λογική της τυπογραφίας αντανακλά την εσωτερική λογική του κειμένου" .
Μακάρι να υπήρχε ένα τέτοιο εργαλείο για να τακτοποιεί το δωμάτιο μου... Το κάνεις On το κάνεις Off, το αφήνεις στο Automatic κι έχεις το κεφάλι σου ήσυχο ότι το f δεν θα καβαλήσει χωρίς αιδώ το ψαλίδι του dim... στο χρόνο που γλυτώνεις μπορείς να χαθείς με τους χαμένους του Lost!
Περίπου ίδιο με του Finale. Βρίσκω το keypad του Sibelius πιο λειτουργικό. Συμαπαθητικό και το πιανάκι για εισαγωγή φθόγγων. Μεγάλη ευκολία στην εισαγωγή τετάρτων του τόνου και κάνει φιλότιμη προσπάθεια να τα παίξει κιόλας μέσω ενός plugin.
Symbols
Κάτω από το δεξί σας κλικ βρίσκεται μια πληθώρα συμβόλων, η χαρά του αβανγκαρντίστα! Μπορείς να φτιάξεις και δικά σου, είτε ζωγραφίζοντας, είτε εισάγοντας τα από άλλη γραμματοσειρά. Παίζουν κιόλας άμα τους δείξεις τον τρόπο.
Μουσικές Γραμματοσειρές
"Η επιλογή μιας ομάδας γραμματοσειρών πρέπει να προβάλλει και να αναδεικνύει τον χαρακτήρα του κειμένου".
Φανατικός της Engraver του Finale. Την πλησιάζει η Helsinki την οποία και χρησιμοποιώ στο Sibelius. Η Opus θυμίζει την άχρωμη Maestro του Finale.
(Χρώμα στην τυπογραφία σημαίνει τέσσερα πράγματα: τον σχεδιασμό της γραμματοσειράς, την διαστοιχείωση, την απόσταση μεταξύ των λέξεων και το διάστιχο. Κανένα από τα παραπάνω δεν είναι ανεξάρτητο από τα άλλα).
Ήχοι
Η ίδια λειψή Garritan, που σημαίνει ότι είτε παρανομείς, είτε δίνεις 150 γερμανοευρώ σε περίοδο κρίσης και Τζούλιας για να έχεις άλτο φλάουτο και τούμπα.
Plugins
Πληθώρα! Μερικά πολύ χρήσιμα. Λειτουργίες που θα βρείτε στο Finale και δεν υπάρχουν στο Sibelius αναπληρώνονται στο τελευταίο μέσω κάποιου plugin.
Έστω ότι θέλουμε να αλλάξουμε τις normal barlines σε dashed σ' ένα passage στο Finale. Επιλέγουμε το passage κάνουμε δεξί κλικ, Barlines > dashed κι έγινε. Στο Sibelius δεν! Η δουλειά πρέπει να γίνει μέσω ενός third party plugin. Περισσότερα βήματα, αλλά ποιος είναι τέλειος;
Η τυπογραφία θα πρέπει να προσφέρει τις παρακάτω υπηρεσίες στον αναγνώστη:
• να καθιστά το βιβλίο (παρτιτούρα) ευχάριστο στον αναγνώστη (εκτελεστή, μελετητή),
• να προβάλλει με σαφήνεια τα σημαντικά σημεία και την κεντρική ιδέα,
• να αποδίδει με διαύγεια την δομή και την αλληλουχία του κειμένου,
• να εξασφαλίζει την ενότητα του κειμένου με τα υπόλοιπα στοιχεία της έκδοσης και
• να οδηγεί σε μια κατάσταση δημιουργικής γαλήνης, συνθήκης ιδανικής για ανάγνωση.
Posted by
Dimitri Sykias
at
4:37 μ.μ.
5
comments
Labels: Θεωρία Μουσικής, Υπολογιστές, Sibelius/Finale Tips
Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010
In Between
Posted by
Dimitri Sykias
at
7:59 μ.μ.
2
comments
Labels: Μουσικά Έργα, Video
Σάββατο 6 Μαρτίου 2010
Sibelius/Finale Tips 2: Finale - Repitch Tool
Posted by
Dimitri Sykias
at
11:02 π.μ.
0
comments
Labels: Υπολογιστές, Sibelius/Finale Tips
Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010
Aria
Posted by
Dimitri Sykias
at
3:48 π.μ.
10
comments
Labels: Μουσικά Έργα, Video
Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010
The Ghost Orchid
Posted by
Dimitri Sykias
at
2:03 μ.μ.
1 comments
Labels: Μουσικά Έργα, Video
Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
Φιλοκαλία ΙΙ
Ηγούμενος Μονής Ανοπτονίου
Posted by
Dimitri Sykias
at
1:55 π.μ.
1 comments
Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009
Λίγα Λουλούδια
Posted by
Dimitri Sykias
at
1:51 π.μ.
8
comments
Labels: Μεταγραφή
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009
Αντιγραφή 2
• Keyboard Sonata in f#, L.32/K.67 (πολύ καλό παράδειγμα επίσης για να μελετηθούν και οι αγαπημένες αλυσίδες του Δασκάλου με χρήση του κύκλου των 5ων).
• Keyboard Sonata in d, L.266/K.517 (για γρήγορα δάκτυλα).
• Keyboard Sonata in C, L.104/K.159 (το περίφημο "κυνήγι" που για χάρη του επιτρέπονται και οι κρυμμένες 5ες σε δίφωνο σύνθεμα).
Το L δηλώνει την αρίθμηση Longo και το K την αρίθμηση Kirkpatrick.
Αξίζει να ρίξετε μια ματιά στο βιβλίο του Kirkpatrick Domenico Scarlatti στο Google Books.
Posted by
Dimitri Sykias
at
12:19 π.μ.
0
comments
Labels: Αντιγραφές, Scores Download
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009
ABREU-DESMOND-PIAZZOLA
Το ωδείο για τα προς το ζειν, οι αντιγραφές επί πληρωμή για το ευ ζειν, οι αντιγραφές άνευ πληρωμής για ευχαρίστηση και η σύνθεση, όταν κι αν εμφανίζεται, για να δικαιολογεί όλα αυτά. Ό,τι αγαπώ το αντιγράφω ανερυθρίαστα για να το οικειοποιηθώ χωρίς όρους.
Με το Finale 2010 και την καινούρια Broadway Copyist - σαφώς γλυκύτερη στο μάτι από την αιχμηρή Jazz - τρία κομμάτια ελαφράς μουσικής που τους ταιριάζει η χειρογραφοφανής γραμματοσειρά.
• ABREU Zequinha de (1880-1935): Tico-Tico no fubá (1917)
• DESMOND Paul (1924-1977): Take Five
• PIAZZOLA Astor (1921-1992): LieberTango
Posted by
Dimitri Sykias
at
12:44 π.μ.
10
comments
Labels: Αντιγραφές, ARBEU Zequinha de, DESMOND Paul, PIAZZOLA Astor, Scores Download









