Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

Λίγα Λουλούδια


Ξεσκονίζοντας τη δισκοθήκη μου έπεσα πάνω σε δυο CDs που είχα αγοράσει πριν από χρόνια στην ΕΡΤ (από το Αρχείο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας), το ένα είναι με μουσική του Σκαλκώτα και του Μητρόπουλου και το άλλο του Γιάννη Κωνσταντινίδη με τρία σπουδαία έργα: την Πρώτη (1948) και Δεύτερη Δωδεκανησιακή Σουίτα και την Μικρασιατική Ραψωδία (1975, 84). Το πρώτο και τρίτο έργο διευθύνει ο Βύρων Κολάσης και το δεύτερο ο Ευθύμιος Καβαλλιεράτος  - κι οι δυο πιστοί στα ραντεβού τους κάθε Κυριακή στην «Ώρα της Κλασσικής Μουσικής» στην μαυρόασπρη τηλεόραση του ΕΙΡΤ. Παίζει αξιοπρεπέστατα η Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ.

Με αφορμή αυτό το CD έψαξα στο YouTube για το alter ego του, τον Κώστα Γιαννίδη. Βρήκα τον Νίκο Γούναρη να τραγουδά: 



*
Αν μια μουσική σ’ αρέσει, να την παίξεις στο πιάνο πολλές φορές δεν αρκεί, η μεταγραφή σου δίνει την ψευδαίσθηση ότι την έγραψες εσύ. Το βράδυ των Χριστουγέννων το οικειοποιήθηκα:



σΒμπΑ
Το score σε PDF μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

8 σχόλια:

kukuzelis είπε...

Αποκάλυψη! Αλλά δεν μπορεί, η σύνθεση (μέρος έστω) είναι δική σου...

kukuzelis είπε...

...α λα μανιερ ντε τζαζίστ.

dsyk είπε...

Ευχαριστώ kuk.
Υπάρχει διαφορά στους όρους μεταγραφή, παράφραση, προσαρμογή, παραλλαγές πάνω σε ..., fantasia sopra ..., a la maniere de ... κλπ, ανάλογα με τον τρόπο που χειρίζεται κανείς το πρωτότυπο υλικό - κυρίως πόσο κοντά μένει ή πόσο απομακρύνεται απ' αυτό. Η αγγλική ορολογία: transcription, adaption, arrangement, όροι που επίσης δηλώνουν διαφορετικές προσσεγγίσεις. Πολλά παραδείγματα βρίσκουμε στον Listz, τον Czerny, γενικότερα στους πιανίστες-συνθέτες κάθε εποχής - έκανε κι ο Bach το ίδιο με τον Vivaldi, τον Marcello και άλλους. Στις μέρες μας οι Horowitz (Carmen Variations), Hess (Bach Cantata 147), Fazil Say (Alla Turca) ανάμεσα σε πολλούς άλλους έχουν κάνει επιτυχημένες μεταγραφές, οι περισσότερες απαστράπουσες τεχνικά.
Η Τέχνη του F. Busoni στην μεταγραφή κατά τη γνώμη μου είναι αξεπέραστη και αξίζει να μελετηθεί ως ένα σπουδαίο παράπλευρο είδος συνθέσεως. Η μεταγραφή του στην Chaconne του Bach για πιάνο είναι αριστουργηματική και η ερμηνεία του Michelangelli μοναδική (μην χάσεις κι αυτό το σπάνιο!
Από jazz και βυζαντινή μουσική - ντροπή μου που το λέω - δεν γνωρίζω, σ' αυτή τη μεταγραφή ακολούθησα τ' αχνάρια του Γιαννίδη και σχολίασα μερικά σημεία με τον τρόπο μου.

george hatzimichelakis είπε...

Το κομμάτι είναι αριστουργηματάκι, που θα έλεγε στις καλές του ο κ. Λεωτσάκος.

Πήρες ένα θεματάκι αλλά δεν φτάνει ο δικός του χυμός για να γίνει αυτό το ωραίο κοκτέιλ. Εντάξει τα 50ml τα πήρες από εκεί αλλά προσέθεσες άλλα 700ml. Που σημαίνει ότι έστιψες ... τον εαυτό σου.

dsyk είπε...

Ευχαριστώ Γιώργο. Η μουσική του Κωνσταντινίδη, ελαφρά ή κλασική είναι από μόνη της αριστουργηματική. Φαντάζεσαι αυτός κι ο Σκαλκώτας να είχαν συνεχίσει την καριέρα τους στη Γερμανία;

Κ.Α. είπε...

Ευχαριστούμε για το πολύ πολύ όμορφο (και αιφνιδιαστικά χαρούμενο) χριστουγεννιάτικο δώρο... Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα!

dsyk είπε...

Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα Κ.Α. Όσο για το χαρούμενο ... τι γυρεύει μια μιb μινόρε πάνω από μια ρε ματζόρε στο 0:41?

Μαρίνα Β. είπε...

Εξαιρετική μεταγραφή dsyk. Κι αυτή η σκιά...