Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

Μικρός Κατάλογος Κλασικών, Jazz και Rock Συγχορδιών

Αυτό το άρθρο συμπληρώνει ένα παλιότερο μου για τις συγχορδίες που μπορείτε να βρείτε εδώ. Ένα PDF αυτού του άρθρου μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

• Κλασικές, Jazz και Rock Συγχορδίες
Ο συμβολισμός των συγχορδιών που ακολουθούν δεν είναι καθιερωμένος.
Ο σπουδαστής θα πρέπει να είναι ικανός να παίξει στο πιάνο αυτές τις συγχορδίες με οποιαδήποτε θεμέλιο.

• Συγχορδίες Σύγχρονης Μουσικής
Συγχορδίες με "μη ορθό" βάσιμο

Πανδιατονικές ή αμφίφωνες συγχορδίες
Οι πανδιατονικές συγχορδίες σχηματίζονται με χρήση όλων των διαστημάτων εκτός του τριτόνου.

Πολυχορδίες
Πολυγχορδία/Πολυσυγχορδία/Polychord: Συνήχηση δύο ή περισσοτέρων τριφώνων συγχορδιών.
Κλασικό παράδειγμα πολυχορδίας είναι η συγχορδία 13ης πάνω στη δεσπόζουσα (V-IV-I).
Η συγχορδία F#/C λέγεται και συγχορδία “Petrushka” από το ομώνυμο έργο του I. Stravinky. Για πρώτη φορά απαντάται στο “Jeux d' eau” του Μ. Ravel.

Μειζονοελάσσονες

Διάφοροι Συγχορδιακοί Σχηματισμοί
Η "Προμητρική" συγχορδία περιέχει 12 χρωματικούς φθόγγους και 11 διαστήματα. (Πανδιαστηματική συγχορδία)

Συγχορδίες με 4ες

Στη μουσική του 20ου αι. συγχορδίες μπορούν μα σχηματιστούν με κάθε συνδυασμό διαστημάτων. Για παράδειγμα εκτός από τις συγχορδίες με 4ες που αναφέραμε μπορούμε να έχουμε και συγχορδίες με 2ες, 7ες κλπ καθώς και με συνδυασμό τους. Οι συγχορδίες αυτές δεν φέρουν κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηρισμό (π.χ μείζων, ελάσσων κλπ). Οι πιο χαρακτηριστικές από αυτές περιγράφονται μ΄ένα χαρακτηριστικό όνομα, π.χ "μητρική συγχορδία", ή από το όνομα του έργου ή του συνθέτη που τις πρωτοχρησιμοποίησε. Η δομή τέτοιων συγχορδιών μελετάτε "επιστημονικά" από μια θεωρία που αναπτύχθηκε τον 20ο αι., την Set Theory, από τον θεωρητικό Allen Forte και άλλους. (Οι σύνδεσμοι παραπέμπουν σε πολύ ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες).

3 σχόλια:

Γιώργος Πρίμπας είπε...

Δημήτρη καλησπέρα.
στο άρθρο: http://en.wikipedia.org/wiki/Kind_of_Blue, διαβάζω: «In 1953, the pianist George Russell published his Lydian Chromatic Concept of Tonal Organization, which offered an alternative to the practice of improvisation based on chords and chord changes. Abandoning the traditional major and minor key relationships of classical music, Russell developed a new formulation using scales, or a series of scales, for improvisations: This approach led the way to "modal" in jazz. Influenced by Russell's ideas, Davis implemented his first modal composition with the title track of his studio album Milestones (1958), and his first sessions with Bill Evans, 1958 Miles. Satisfied with the results, Davis prepared an entire album based on modality. Pianist Bill Evans, who had studied with Russell but recently departed from Davis's sextet to pursue his own career, was drafted back into the new recording project, the sessions that would become Kind of Blue.»
Επειδή αναφέρεσαι σε jazz συγχορδίες υποθέτω ότι αναφέρεσαι στην jazz του πρώτου μισού του 20ου αιώνα (swing, be pop);

Γιώργος Πρίμπας είπε...

*bebop

dsyk είπε...

Όλες οι συγχορδίες -πέραν των προφανών τρίφωνων - της παραγράφου "Κλασικές, Jazz και Rock Συγχορδίες" είναι δυνατόν να απαντηθούν και στην "κλασική" μουσική ως καθυστερητικοί σχηματισμοί.
Πρόθεση μου δεν ήταν μια ιστορική παρουσίαση των συγχορδιών όσο ένας πρακτικός κατάλογος για εξάσκηση στο πιάνο και της "ακοής" των σπουδαστών μουσικής.
Το κλασικό και σπουδαίο εγχειρίδιο του Σόλωνα Μιχαλίδη "Αρμονία της Σύγχρονης Μουσικής" διαφωτίζει πολύπλευρα αυτό το θέμα και εν πολλοίς συμβουλεύτηκα για την σύνταξη αυτού του καταλόγου.