BEETHOVEN: Two Preludes, op.39 (1789)

 Δύο πρελούδια του έφηβου Μπετόβεν, γραμμένα πιθανόν κατά τη διάρκεια της μαθητείας του κοντά στον Neefe. Εκδόθηκαν το 1803 από τον Hoffmeister στην Λειψία. Το χειρόγραφο έχει χαθεί, υπάρχει όμως ένα αντίγραφό του στο Βερολίνο (Artaria 128). Κάθε πρελούδιο διατρέχει και τις 12 μείζονες τονικότητες μέσα σε σχετικά λίγα μέτρα. Χωρίς να χάνουν την καλλιτεχνική τους αξία, τα δύο αυτά πρελούδια προσφέρονται για τη μελέτη των μετατροπιών.

Μην παρτιτούρα σε PDF μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

BEETHOVEN: Piano Sonatina in G major, Anh. 5 Nº 1

 Την σονατίνα μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

KUHLAU: Sonatina for piano, op.20 Nº 1

 

Την σονατίνα σε μορφή PDF μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

CHOPIN: 3 Nocturnes op. 9 (1831-32)

 

Τα τρία Νυχτερινά του Chopin op.9 μπορείτε να κατεβάσετε σε PDF από εδώ. 

Klavierstück (für Elise), WoO 59

Δύο "εκδόσεις" του für Elise:

• χωρίς επεξεργασία (URTEXT), εδώ,

• με επεξεργασία (λιγκατούρες, δυναμικές, κ.τ.λ.), εδώ.
 

JOSQUIN: Ave Verum a3

Για τους σπουδαστές της Τροπικής Αντίστιξης, ένα 3-φωνο μοτέτο του Josquin για ανάλυση.

Την παρτιτούρα σε PDF μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Μικρές Ιστορίες 50: Για τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου

Ο Μ. Αλέξανδρος πέθανε στη Βαβυλώνα το 323 π.Χ. σε ηλικία 32 ετών, μετά από μια (άγνωστη) ασθένεια που τον ταλαιπώρησε για δώδεκα ημέρες. Το σώμα του, μετά τον θάνατο του, παρέμεινε σε άριστη κατάσταση για έξι ολόκληρες ημέρες, χωρίς ίχνος αποσύνθεσης κι αυτό πίστεψαν ότι ήταν απόδειξη ότι ήταν θεός.

Πολλές θεωρίες διατυπώθηκαν στο μεταξύ και για την αιτία του θανάτου του (ασθένεια ή δολοφονία) και για το άφθαρτο της σωρού του. Μια απ’ αυτές υποθέτει ότι ο Μ. Αλέξανδρος έπασχε από αυτοάνοσο, το Σύνδρομο Guillain-Barré, το οποίο προκαλεί ολική παράλυση. Η αναπνοή του Μ. Αλεξάνδρου ήταν εξαιρετικά ασθενής για να γίνει αντιληπτή από τους γιατρούς του, αυτός όμως έζησε για άλλες έξι ημέρες, γι’ αυτό και δεν αποσυντέθηκε το σώμα του.