Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Το Νησί των Νεκρών

Ο Ελβετός συμβολιστής Arnold Böcklin (1827–1901) ζωγράφισε πέντε παραλλαγές του "Νησιού των Νεκρών", ο Rachmaninov εμπνεύστηκε το ομώνυμο αριστουργηματικό συμφωνικό του ποίημα από ένα μαυρόασπρο αντίτυπο του πίνακα.

Η αταλάντευτη και αδιαπραγμάτευτη θέση του πρωθυπουργού μας να σώσει την χώρα ερήμην των πολιτών της, μου έφερε στο μυαλό τον προαναφερθέντα πίνακα και μου δημιούργησε την ανάγκη για μια φωτοσοπική έκτη παραλλαγή. Στις προηγούμενες πέντε ο ασπροφορεμένος Χάρων προσεγγίζει το νησί, στην παρούσα έκτη, έχοντας επιτελέσει το έργο του, το εγκαταλείπει.

Ζητώ συγνώμη για την άτεχνη κακοποίηση ενός τόσο σπουδαίου έργου, μερικές φορές γρατζουνίζουμε την Τέχνη προσπαθώντας να πιαστούμε απ' αυτήν…  

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

12 Piano Studies = V. Caravan


Πατήστε Play επιλέξτε στα Settings κάτω δεξιά 720p και τέρμα δεξιά Full Screen.

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

oh mia patria si bella e perduta

Μετά το “Va pensiero”, το πασίγνωστο χορωδιακό των εβραίων σκλάβων, υπήρχε έντονη απαίτηση του κοινού για επανάληψη. Είχα λοιπόν δύο επιλογές: ή να κάνω ένα τυπικό bis ή να δώσω έναν νέο χαρακτήρα. Προτίμησα το δεύτερο. Με βάση τη γνωστή φράση “oh mia patria si bella e perduta” (πατρίδα µου όµορφη και χαµένη) είπα ότι, ως Ιταλός που ταξιδεύει ανά τον κόσμο, ξέρω ότι η εντύπωση που κυριαρχεί στο εξωτερικό για την πατρίδα μας είναι ότι πρόκειται για μια χώρα όμορφη. Ωστόσο, αν αφήσουµε την κουλτούρα να πεθάνει, θα είμαστε πραγματικά μια χώρα όμορφη αλλά χαμένη. Κάλεσα λοιπόν τον κόσμο να τραγουδήσει μαζί με τη χορωδία και να ενώσουμε όλοι τη φωνή μας υπέρ της διάσωσης του πολιτισμού µας.
Στις 12 Μαρτίου, ο Silvio Berlusconi κλήθηκε να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Η Ιταλία γιόρταζε τα 150 χρόνια από την ίδρυσή της και με αυτή την ευκαιρία, στην όπερα της Ρώμης, δόθηκε μια παράσταση όπερας, της πιο συμβολικής αυτής της ενοποίησης: Nabucco του Giuseppe Verdi υπό τη διεύθυνση του Riccardo Muti.
Το έργο Nabucco του Verdi είναι ένα έργο τόσο μουσικό όσο και πολιτικό: αφορά την ιστορία της σκλαβιάς των Εβραίων στη Βαβυλώνα, και η περίφημη άρια «Va pensiero” τραγουδιέται από τους καταπιεσμένους σκλάβους. Στην Ιταλία, το τραγούδι αυτό είναι το σύμβολο της αναζήτησης της ελευθερίας του λαού, ο οποίος στα 1840 –όταν και γράφτηκε η όπερα- ήταν καταπιεσμένος από την αυτοκρατορία των Αψβούργων, και πάλευε μέχρι τη δημιουργία της ενωμένης Ιταλίας.
Πριν αρχίσει η συναυλία, ο Gianni Alemanno, δήμαρχος της Ρώμης, ανέβηκε στη σκηνή για να καταγγείλει τις μειώσεις της κυβέρνησης στον προϋπολογισμό για τον πολιτισμό. Και αυτό, ενώ ο Alemanno είναι μέλος του κυβερνώντος κόμματος και πρώην υπουργός του Berlusconi.
Αυτή η πολιτική παρέμβαση, σε μια πολιτιστική στιγμή από τις πιο συμβολικές για την Ιταλία, θα προκαλέσει ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα, ιδίως τη στιγμή που ο ίδιος ο Berlusconi ήταν παρών στη συναυλία.
Όπως δήλωσε στους Times o Ricardo Muti, διευθυντής της ορχήστρας, ήταν μια βραδιά αληθινής επανάστασης.
«Στην αρχή, υπήρχε ένα μεγάλο χειροκρότημα από το κοινό. Στη συνέχεια ξεκινήσαμε τη συναυλία. Όλα πήγαιναν πολύ καλά, αλλά όταν φτάσαμε στο σημείο του Va pensiero, αισθάνθηκα αμέσως ότι η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη στο κοινό. Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείτε να περιγράψετε, αλλά που τα αισθάνεστε. Πριν, υπερίσχυε η σιωπή του κοινού. Τη στιγμή όμως που το κοινό κατάλαβε ότι θα ξεκινούσε το Va pensiero, η σιωπή γέμισε από μια πραγματική θέρμη. Μπορούσαμε να αισθανθούμε τη σπλαχνική αντίδραση του κοινού στο θρήνο των σκλάβων που τραγουδούνε « Oh ma patrie, si belle et perdue ! ». (Ω πατρίδα μου, τόσο όμορφη και χαμένη.»
Ενώ η χορωδία έφτανε στο τέλος, στο κοινό κάποιοι είχαν ήδη αρχίσει να φωνάζουν «Bis”. Το κοινό άρχισε να φωνάζει « Vive l’Italie ! » και « Vive Verdi !». Άνθρωποι από τα θεωρεία άρχισαν να πετούν χαρτιά συμπληρωμένα με πατριωτικά μηνύματα –κάποια έγραφαν «Muti, sénateur à vie ».
Αν και το είχε κάνει για μία και μοναδική φορά στη Σκάλα του Μιλάνου το 1986, ο Muti δίσταζε να κάνει ένα bis για το Va pensiero. Για αυτόν, μία όπερα πρέπει να πηγαίνει από την αρχή ως το τέλος. «Δεν ήθελα να παίξουν απλά ένα encore. Θα έπρεπε να υπάρχει μια ιδιαίτερη πρόθεση».
Όμως στο κοινό είχε ήδη ξυπνήσει το πατριωτικό συναίσθημα. Με μία θεατρική κίνηση, ο διευθυντής της ορχήστρας γύρισε τελικά την πλάτη στο podium, κοιτάζοντας το κοινό και τον Berlusconi, και είπε τα εξής:
[Αφού οι εκκλήσεις του κοινού για ένα bis έχουν σταματήσει, από το κοινό ακούγεται «Ζήτω η Ιταλία»]
«Ναι συμφωνώ με αυτό «Ζήτω η Ιταλία» αλλά (χειροκροτήματα) δεν είμαι πια 30 ετών και έχω ζήσει τη ζωή μου, όμως σαν ένας Ιταλός που έχει γυρίσει τον κόσμο, ντρέπομαι για όσα συμβαίνουν στη χώρα μου. Για αυτό συναινώ με το αίτημά σας για bis για το Va pensiero. Δεν είναι μόνο για την πατριωτική χαρά που αισθάνομαι, αλλά γιατί απόψε, και ενώ διεύθυνα τη χορωδία που τραγουδούσε «Ω πατρίδα μου, όμορφη και χαμένη» σκέφτηκα ότι αν συνεχίσουμε έτσι, θα σκοτώσουμε τον πολιτισμό πάνω στον οποίο οικοδομήθηκε η ιστορία της Ιταλίας. Και σε αυτή την περίπτωση, εμείς, η πατρίδα μας, θα είναι πραγματικά «όμορφη και χαμένη. Θα ήθελα τώρα… πρέπει να δώσουμε νόημα σε αυτό το τραγούδι. Αφού είμαστε στο Σπίτι μας, το θέατρο της πρωτεύουσας, και με μία χορωδία που τραγούδησε περίφημα, και που συνοδεύεται περίφημα, αν θέλετε, σας προτείνω να ενωθείτε μαζί μας και να τραγουδήσουμε όλοι μαζί».
Έτσι προσκάλεσε το κοινό να τραγουδήσει μαζί με τη χορωδία των σκλάβων. «Είδα ομάδες ανθρώπων να σηκώνονται. Όλη η Όπερα της Ρώμης σηκώθηκε. Η χορωδία επίσης σηκώθηκε. Ήταν μια μαγική στιγμή μέσα στην όπερα. Εκείνη τη βραδιά δεν ήταν μόνο μια συναυλία του Nabucco, αλλά επίσης ήταν μια δήλωση (statement) του θεάτρου της πρωτεύουσας υπ’ όψη των πολιτικών.

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

Music Theory Quick Facts Sheet

Τα απολύτως απαραίτητα που πρέπει να γνωρίζει ένας σπουδαστής του μαθήματος της Αρμονίας είναι συγκεντρωμένα σ' αυτό το PDF. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βοήθημα της μνήμης κατά τη λύση ενός θέματος αν και το καλύτερο θα ήταν να κατανοηθεί και να απομνημονευτεί πλήρως από τον σπουδαστή.

Ο συγγραφέας ονομάζεται Stephen Lias, δεν γνωρίζω κάτι περισσότερο γι' αυτόν. Χρήσιμο θα ήταν κάποιος που διαθέτει όρεξη και χρόνο να το μετάφραζε στα Ελληνικά, ή εκκινώντας απ' αυτήν την ιδέα να έφτιαχνε κάτι ανάλογο.

Δίνω την πρώτη σελίδα του PDF για να πάρετε μιαν ιδέα:

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

Ο Πανέμορφος Γίγαντας

Όλο το καλοκαίρι, στη στενή φέτα ουρανού που κόβει το σπίτι μου κι η απέναντι πολυκατοικία, εμφανιζόταν από τη 1 το βράδυ περίπου μέχρι τις 4 το πρωί ο Δίας. Προσπάθησα να έρθω πιο κοντά του με κιάλια και με το ακαλιμπράριστο τηλεσκόπιο μου αλλά δεν με δέχτηκε. Βρήκα λοιπόν αυτήν την υπέροχη φωτογραφία του Damien Peach στο National Geographic που κέρδισε το πρώτο βραβείο στο 2011 Astronomy Photographer of the Year Contest. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τα νησιά Barbados. Πέραν της νεφελώδους ταπετσαρίας και των καταιγίδων στην επιφάνεια του γίγαντα πλανήτη διακρίνονται επίσης οι δίσκοι του Γανυμήδη (της γλυκιάς απόλαυσης της αγκαλιάς του Δία, που λέει και ο Όμηρος) και κάτω αριστερά της Ιούς.   

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

Μικρός Κατάλογος Κλασικών, Jazz και Rock Συγχορδιών

Αυτό το άρθρο συμπληρώνει ένα παλιότερο μου για τις συγχορδίες που μπορείτε να βρείτε εδώ. Ένα PDF αυτού του άρθρου μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

• Κλασικές, Jazz και Rock Συγχορδίες
Ο συμβολισμός των συγχορδιών που ακολουθούν δεν είναι καθιερωμένος.
Ο σπουδαστής θα πρέπει να είναι ικανός να παίξει στο πιάνο αυτές τις συγχορδίες με οποιαδήποτε θεμέλιο.

• Συγχορδίες Σύγχρονης Μουσικής
Συγχορδίες με "μη ορθό" βάσιμο

Πανδιατονικές ή αμφίφωνες συγχορδίες
Οι πανδιατονικές συγχορδίες σχηματίζονται με χρήση όλων των διαστημάτων εκτός του τριτόνου.

Πολυχορδίες
Πολυγχορδία/Πολυσυγχορδία/Polychord: Συνήχηση δύο ή περισσοτέρων τριφώνων συγχορδιών.
Κλασικό παράδειγμα πολυχορδίας είναι η συγχορδία 13ης πάνω στη δεσπόζουσα (V-IV-I).
Η συγχορδία F#/C λέγεται και συγχορδία “Petrushka” από το ομώνυμο έργο του I. Stravinky. Για πρώτη φορά απαντάται στο “Jeux d' eau” του Μ. Ravel.

Μειζονοελάσσονες

Διάφοροι Συγχορδιακοί Σχηματισμοί
Η "Προμητρική" συγχορδία περιέχει 12 χρωματικούς φθόγγους και 11 διαστήματα. (Πανδιαστηματική συγχορδία)

Συγχορδίες με 4ες

Στη μουσική του 20ου αι. συγχορδίες μπορούν μα σχηματιστούν με κάθε συνδυασμό διαστημάτων. Για παράδειγμα εκτός από τις συγχορδίες με 4ες που αναφέραμε μπορούμε να έχουμε και συγχορδίες με 2ες, 7ες κλπ καθώς και με συνδυασμό τους. Οι συγχορδίες αυτές δεν φέρουν κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηρισμό (π.χ μείζων, ελάσσων κλπ). Οι πιο χαρακτηριστικές από αυτές περιγράφονται μ΄ένα χαρακτηριστικό όνομα, π.χ "μητρική συγχορδία", ή από το όνομα του έργου ή του συνθέτη που τις πρωτοχρησιμοποίησε. Η δομή τέτοιων συγχορδιών μελετάτε "επιστημονικά" από μια θεωρία που αναπτύχθηκε τον 20ο αι., την Set Theory, από τον θεωρητικό Allen Forte και άλλους. (Οι σύνδεσμοι παραπέμπουν σε πολύ ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες).

Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2011

Τέσσερις Συγχορδίες

Μυστική ή Προμηθεϊκή (Scriabin)
Της Ηλέκτρας (R. Strauss)
Του Πετρούσκα (Stravinsky)
Των Ψαλμών (Stravinsky)
Του Τριστάνου (Wagner)